Jan Łukasik

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Grób konserwatora zabytków Jana Łukasika (1899-1942) na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie

Jan Łukasik (ur. 4 października 1899 w Skierniewicach, zm. 20 sierpnia 1942) – polski architekt i konserwator zabytków, w latach 1932-1935 członek prezydium Towarzystwa Opieki nad Zabytkami Przeszłości. Żołnierz AK.

Absolwent 8-klasowego Gimnazjum Realne Polskiej Macierzy Szkolnej w Skierniewicach, a następnie w 1926 r., Wydział Architektury PW. Był uznanym architektem i konserwatorem zabytków.

W ramach pracy architektonicznej i konserwatorskiej w Warszawie opracował:

Jan Łukasik był również autorem projektu uporządkowania architektonicznego swoich rodzinnych Skierniewic, opracowanego w latach 1933-1934 i częściowo zrealizowanego do wybuchu wojny. W ramach projektu zrealizowano:

  • Szkołę Powszechną nr 2 im. Marszałka Józefa Piłsudskiego przy ul. 1 Maja (obecnie Szkoła Podstawowa Nr 2 im. Tadeusza Kościuszki).
  • Restauracja Kościoła pw. św. Jakuba (pełnił nadzór, w czasie prac odkrył pozostałości świątyni gotyckiej z drugiej połowy XV wieku)
  • Nowy gmach Państwowego Liceum i Gimnazjum im. B. Prusa (oddany do użytku 1938)
  • Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny (przebudowa cerkwi, na garnizonowy kościół rzymskokatolicki – 1936)[1]

W czasie II wojny światowej, podczas kampanii wrześniowej i obrony warszawy uczestniczył w ratowaniu Zamku Królewskiego. Jan Łukasik zginął 20 sierpnia 1942 r., podczas nalotu sowieckiego na Warszawę. Jego grób znajduje się na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie.

Przypisy

  1. Warto Zobaczyć. Urząd Miasta Skierniewice. [dostęp 2013-03-05].

Bibliografia[edytuj]