Jan (Bratolubow)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jan
Siergiej Bratolubow
arcybiskup uljanowski
ilustracja
Kraj działania  ZSRR
Data i miejsce urodzenia 16 czerwca 1882
Kazań
Data i miejsce śmierci 27 lutego 1968
Uljanowsk
biskup uljanowski
Okres sprawowania 1953–1959
Wyznanie prawosławne
Kościół Rosyjski Kościół Prawosławny
Inkardynacja Eparchia uljanowska
Śluby zakonne 1907
Prezbiterat do 1907
Sakra biskupia 1 sierpnia 1923
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 1 sierpnia 1923
Miejscowość Moskwa
Konsekrator Tichon
Współkonsekratorzy Tichon (Oboleński), Mikołaj (Mogilewski), Innocenty (Letiajew)

Jan, imię świeckie Siergiej Wasiljewicz Bratolubow (ur. 16 czerwca 1882 w Kazaniu, zm. 27 lutego 1968 w Uljanowsku) – rosyjski biskup prawosławny.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Był synem prawosławnego protoprezbitera. W rodzinnym Kazaniu ukończył seminarium, a następnie Akademię Duchowną, uzyskując w 1906 stopień kandydata nauk teologicznych. Po otrzymaniu dyplomu został skierowany do pracy w seminarium duchownym w Symbirsku w charakterze asystenta inspektora. W roku następnym złożył wieczyste śluby mnisze przed arcybiskupem symbirskim i syzrańskim Jakubem, po czym objął obowiązki asystenta nadzorcy w szkole duchownej w Ust'-Sysolsku. W 1912 otrzymał godność archimandryty. Przez kolejne pięć lat kierował szkołą duchowną w Mohylewie, po czym sprawował kolejno obowiązki przełożonego monasteru Trójcy Świętej w Tiumeni oraz monasteru Ikony Matki Bożej „Znak” w Tobolsku[1].

Biskup[edytuj | edytuj kod]

W 1923 przyjął chirotonię biskupią z rąk patriarchy moskiewskiego i całej Rusi Tichona. Został wówczas wikariuszem eparchii tobolskiej i tiumeńskiej z tytułem biskupa bieriezowskiego[1]. W eparchii tobolskiej propagował kult Jana Maksymowicza, biskupa tobolskiego[2].

Już w roku następnym biskup Jan został skierowany do eparchii sarapulskiej jako jej wikariusz, biskup wotkiński. Następnie był biskupem szackim, wikariuszem eparchii tambowskiej (1927), ordynariuszem eparchii uralskiej (1929–1930) i biskupem kurgańskim (1930–1931). Jego służbę w Kurganie przerwało aresztowanie i skazanie na pięć lat pozbawienia wolności za działalność antyradziecką. Karę odbywał początkowo w łagrze w Taszkencie, a następnie w Bek-Budi. W 1936 został zwolniony, lecz już rok później aresztowano go ponownie. Skazany na dziesięć lat łagrów, został zwolniony przedterminowo w 1942[1]. Bezpośrednio po opuszczeniu obozu został dowieziony na Sobór Biskupów Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego (pierwszy od Soboru Lokalnego w 1918)[3]. W 1943 został powołany na katedrę iżewską, na której pozostał przez dwa lata. Następnie od 1945 do 1948 był arcybiskupem ufijskim, po czym został przeniesiony w stan spoczynku i skierowany do monasteru w Żyrowicach. W 1953 mianowano go arcybiskupem uljanowskim[1].

Jako biskup żył wyjątkowo skromnie, często zachowywał się jak jurodiwy, wierni przypisywali mu dar jasnowidzenia[1]. Wielokrotnie odbywał wizytacje w cerkwiach swojej eparchii. W 1959 władze radzieckie zlikwidowały eparchię uljanowską. Biskup Jan pozostał w Uljanowsku jako hierarcha w stanie spoczynku, tam też w 1968 zmarł. Został pochowany na cmentarzu miejskim w Uljanowsku w pobliżu cerkwi Zmartwychwstania Pańskiego[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f ИОАНН, архиепископ Ульяновский (в миру Братолюбов Сергей Васильевич)
  2. Kuczyńska M.: Z zachodu na wschód. Obywatele Rzeczypospolitej na ołtarzach Cerkwi rosyjskiej. Kraków: Collegium Columbinum, 2011, s. 153–155. ISBN 978-83-7624-073-2.
  3. Cypin W.: Archijerejskij Sobor (ros.). Prawosławnaja Encikłopiedija, 11 grudnia 2008. [dostęp 2011-12-29].
Poprzednik
Paweł (Pawłowski)
Biskup uralski
1929 – 1930
Następca
Pamfil (Laskowski)
Poprzednik
Symeon (Michajłow)
Biskup sarapulski
1943
Następca
Wiktoryn (Kostienkow)
Poprzednik
Paisjusz (Obrazcow)
Biskup uljanowski
1953 – 1959
Następca
Prokl (Chazow)