Jan Adolf Hertz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jan Adolf Hertz
Ilustracja
Jan Adolf Hertz na Balu Związku Autorów Dramatycznych w Hotelu Europejskim w Warszawie, 1929
Data i miejsce urodzenia 9 lutego 1878
Piotrków Trybunalski
Data i miejsce śmierci 1943
Śródborów
Narodowość polska
Dziedzina sztuki dramaturg, publicysta, poeta, krytyk teatralny i tłumacz
Ważne dzieła
  • Młody las
  • Książę Józef Poniatowski
Grób Jana Adolfa Hertza na warszawskim Cmentarzu Powązkowskim

Jan Adolf Hertz (ur. 9 lutego 1878 w Piotrkowie Trybunalskim, zm. 1943 w Śródborowie[1]) – polski publicysta, dramaturg, poeta, krytyk teatralny i tłumacz.

Absolwent I LO im. Bolesława Chrobrego w Piotrkowie Trybunalskim.

Jako dziennikarz publikował m.in. w „Przeglądzie Tygodniowym”, „Niwie” czy „Rozwoju”. Pierwszy tomik wierszy, zatytułowany Z teki wrażeń wydał w 1901 roku.

Pierwszy sukces teatralny odniósł komedią U źródła cnót z 1910 roku. Do jego najpopularniejszych dzieł dramaturgicznych należą Książę Józef Poniatowski (1917) czy Podróż poślubna pana dyrektora (1931).

Największy sukces odniósł Młody las (1916), sztuka oparta na prawdziwych wydarzeniach ze strajku szkolnego 1905 roku, który odbył się w I LO im. Bolesława Chrobrego. Entuzjastycznie przyjęta przez krytyków została zekranizowana przez Józefa Lejtesa w 1934.

Zmarł śmiercią samobójczą, gdy podczas II wojny światowej został porwany przez gestapo.

Symboliczny grób Jana Adolfa Hertza znajduje się na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kw. 205–IV–1)[2].

Twórczość (wybór)[edytuj | edytuj kod]

  • A teraz co?, 1904
  • U źródła cnót, 1910 (komedia)
  • Młody las, 1916
  • Książę Józef Poniatowski, 1917
  • Podróż poślubna pana dyrektora, 1931
  • Przebudzenie
  • Z teki wrażeń
  • Związek dusz
  • Cisza wieczorna

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Hertz Jan Adolf.
  2. Cmentarz Powązkowski w Warszawie. (red.). Krajowa Agencja Wydawnicza, 1984. ISBN 83-03-00758-0.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]