Jan Błachowicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jan Błachowicz
Ilustracja
Błachowicz podczas konferencji prasowej przed galą UFC Fight Night 136
Pełne imię i nazwisko Jan Maciej Błachowicz
Pseudonim Cieszyński Książę
Data i miejsce urodzenia 24 lutego 1983
Cieszyn
Obywatelstwo  Polska
Wzrost 188 cm
Masa ciała 93 kg
Styl walki boks tajski

brazylijskie jiu-jitsu

Trenowany przez Robert Jocz

Robert Złotkowski

Debiut 2007
Federacja UFC
Kategoria wagowa półciężka
Klub Ankos MMA (2014 – 2017)

WCA Fight Team (od 2017)

Bilans walk zawodowych[a]
Liczba walk 37
Zwycięstwa 28
Przez nokauty 8
Przez poddania 9
Przez decyzje 11
Porażki 9
  1. Bilans walk aktualny na 22.10.2021.

Jan Maciej Błachowicz (ur. 24 lutego 1983 w Cieszynie) – polski zawodnik mieszanych sztuk walki (MMA) wagi półciężkiej, także utytułowany grappler i zawodnik boksu tajskiego. W latach 2011–2014 międzynarodowy mistrz Konfrontacji Sztuk Walki (KSW) w wadze półciężkiej. Od 2014 roku związany z Ultimate Fighting Championship (UFC). Od 27 września 2020 do 30 października 2021 mistrz UFC w wadze półciężkiej.

Przeszłość sportowa[edytuj | edytuj kod]

Dorastając w Cieszynie, pod wpływem filmów akcji Błachowicz zaczął trenować sztuki walki – początkowo judo – w wieku dziewięciu lat.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Jest bliskim przyjacielem byłego zawodnika UFC Tomasza Drwala, razem trenowali w Throwdown Training Center w San Diego, kiedy ten doznał kontuzji kolana w 2009 roku. Obecnie trenuje w klubie WCA Warszawa w którym trenują tacy zawodnicy jak: Mariusz Pudzianowski, Łukasz Jurkowski, Izuagbe Ugonoh i Daniel Omielańczuk.

Błachowicz potwierdził narodziny syna Jana juniora 15 grudnia 2020 roku[1][2]. Narzeczoną i zarazem menadżerką zawodnika jest Dorota Jurkowska, siostra zawodnika MMA Łukasza "Jurasa" Jurkowskiego[3].

W 2021 roku został ambasadorem gamingowej linii Predator należącej do firmy Acer[4]. Współpraca sportowca z firmą odbywać się będzie pod hasłem „Odnajdź w sobie siłę”. Manager Acer Polska wspomina, że Błachowicz jest również wielkim miłośnikiem gamingu oraz determinacja i dyscyplina, które sprawdzają się podczas walk w oktagonie, są również gwarancją sukcesu podczas rozgrywki w świecie wirtualnym[5].

W tym samym roku zadebiutował jako aktor, występując w filmie Pitbull Patryka Vegi[6].

Kariera w MMA[edytuj | edytuj kod]

Początki i KSW[edytuj | edytuj kod]

W zawodowym MMA zadebiutował w lutym 2007 roku[7]. Niecałe siedem miesięcy później wygrał turniej KSW Eliminacje we Wrocławiu[7], dzięki czemu związał się z KSW, największą polską organizacją mieszanych sztuk walki.

W maju 2008 roku (gala KSW IX) wygrał 8-osobowy turniej, pokonując m.in. Antoniego Chmielewskiego[7].

W kolejnych dwóch walkach pokonał przez poddanie Christiana M’Pumbu i Maro Peraka – czołowych europejskich zawodników wagi półciężkiej[8].

W 2009 roku wyjechał do USA, aby trenować w San Diego u boku Tomasza Drwala. Podczas jednego ze sparingów doznał ciężkiej kontuzji kolana, wymagającej operacji więzadeł krzyżowych, co spowodowało półtoraroczną przerwę w startach[9].

Na ring powrócił w maju 2010 roku, gdy wystartował w turnieju wagi półciężkiej na gali KSW XIII w Katowicach. W ćwierćfinale znokautował Brazylijczyka Julio Brutusa, a w półfinale zmusił do poddania Wojciecha Orłowskiego, dusząc go zza pleców[7]. W rozegranym 18 września w Łodzi finale (KSW XIV) zmierzył się z Danielem Taberą. Pokonał go przez techniczny nokaut (poddanie przez narożnik) ciosami pięściami w parterze[7].

19 marca 2011 roku przegrał podczas KSW XV z Rameau Thierry Sokoudjou, gdy nie wyszedł do trzeciej rundy z powodu obrażeń nogi doznanych na skutek niskich kopnięć zadawanych przez Kameruńczyka. Stawką walki było międzynarodowe mistrzostwo KSW w wadze półciężkiej[10].

26 listopada 2011 roku, podczas KSW XVII doszło do rewanżu. Tym razem Błachowicz pokonał Kameruńczyka przez jednogłośną decyzję sędziów i odebrał mu tytuł.

25 lutego 2012 roku na gali KSW XVIII: Unfinished Sympathy pokonał Mario Mirandę przez jednogłośną decyzję sędziów oraz otrzymał bonus finansowy za „walkę wieczoru”[11].

15 września na gali KSW XX: Symfonia Walki w swojej pierwszej obronie pasa mistrzowskiego pokonał na punkty Amerykanina Houstona Alexandra[7].

Pierwszą walkę w 2013 roku stoczył 16 marca na gali KSW 22 broniąc po raz drugi mistrzostwa pokonując Chorwata Gorana Relicia[7].

Od maja do lipca 2013 roku był krótkotrwale związany kontraktem z World Series of Fighting, amerykańską organizacją założoną przez Raya Sefo. Rywalem Błachowicza miał być Anthony Johnson, jednak ostatecznie do walki tej nie doszło[12][13].

UFC[edytuj | edytuj kod]

Od końca stycznia 2014 roku Błachowicz związany jest z amerykańską organizacją UFC[14]. W swoim debiucie, 4 października 2014 roku na gali w Szwecji, Polak pokonał Ilira Latifiego przez TKO w 1. rundzie[7].

W dwóch następnych walkach przegrał jednak przez jednogłośną decyzję sędziów – najpierw podczas zorganizowanej w Krakowie UFC Fight Night – Gonzaga vs Cro Cop 2 z Brytyjczykiem Jimim Manuwą[7], a następnie na UFC 191 z Amerykaninem Coreyem Andersonem[7].

Po wygraniu z Igorem Pokrajacem (10 kwietnia 2016)[7], stoczył 3 września 2016 pojedynek z dwukrotnym pretendentem do pasa mistrzowskiego UFC Alexandrem Gustafssonem, z którym ostatecznie przegrał jednogłośnie na punkty[15].

8 kwietnia 2017 zaliczył drugą porażkę z rzędu w starciu z Patrickiem Cumminsem[7].

Po tej przegranej zanotował cztery zwycięstwa, kolejno z Devinem Clarkiem przez poddanie (21 października 2017), Jaredem Cannonierem (16 grudnia 2017) na punkty, w rewanżu z Jimim Manuwą (17 marca 2018) również na punkty i Nikitą Kryłowem (15 września 2018) przez poddanie[7]. We wrześniu 2018 został sklasyfikowany na 3. miejscu w oficjalnym rankingu UFC wagi półciężkiej. Nigdy wcześniej żaden z polskich męskich reprezentantów nie był notowany tak wysoko w rankingu[16].

22 marca 2019 otrzymał nagrodę za Heraklesa roku 2018 w kategorii Zawodnik Roku[17].

23 lutego 2019 zmierzył się w walce wieczoru gali UFC on ESPN+ z Thiago Santosem. Walka z Brazylijczykiem okazała się eliminatorem do walki o pas wagi półciężkiej[18]. Pojedynek rozstrzygnął się na początku trzeciej rundy. Błachowicz nadział się na potworną kontrę Santosa i przegrał przez techniczny nokaut.

Kolejną walkę Polak stoczył z byłym mistrzem UFC (w wadze średniej) Lukiem Rockholdem (podczas gali w main eventcie zawalczył mistrz UFC w wadze półciężkiej Jon Jones z Santosem). Polak efektownie znokautował Amerykanina dzięki czemu otrzymał od federacji bonus za występ wieczoru[19].

24 stycznia 2020 na gali Heraklesy Polskiego MMA 2019, otrzymał ponownie statuetkę w kategorii Zawodnik Roku oraz dodatkowo za Nokaut Roku (na Luke Rockholdzie)[20].

27 września 2020 na gali UFC 253 w Abu Zabi zdobył tytuł mistrza federacji UFC w kategorii półciężkiej, pokonując przez TKO Dominicka Reyesa w drugiej rundzie[21].

6 marca 2021 na gali UFC 259 przystąpił do pierwszej obrony pasa mistrzowskiego wagi półciężkiej. Rywalem Błachowicza był niepokonany mistrz wagi średniej – Israel Adesanya. Zwycięstwo po pięciu rundach odniósł jednogłośną decyzją sędziów Jan Błachowicz oraz obronił swój tytuł[22].

30 października 2021 podczas UFC 267 stracił swój tytuł, na rzecz Brazylijczyka Glovera Teixeiry, który poddał go duszeniem zza pleców w drugiej rundzie walki[23].

Osiągnięcia[24][edytuj | edytuj kod]

Mieszane sztuki walki[edytuj | edytuj kod]

  • 2007: KSW Eliminacje – 1. miejsce w turnieju
  • 2008: KSW IX – 1. miejsce w turnieju
  • 2010: KSW XIV – 1. miejsce w turnieju wagi półciężkiej
  • 2011–2014: międzynarodowy mistrz KSW w wadze półciężkiej
  • 2019: Herakles w kategorii Zawodnik Roku 2018
  • 2020: Herakles w kategorii Zawodnik Roku oraz Nokaut Roku 2019 (na Luke Rockholdzie)
  • 2020-2021: Mistrz UFC w wadze półciężkiej
  • 2021: Herakles w kategorii Zawodnik Roku 2020
  • 2021: Herakles w Kategorii Zawodnik Roku publiczności 2020
  • 2021: Nagroda Złota Pięść PolishFighters w kategorii zawodnik roku 2020

Boks tajski[edytuj | edytuj kod]

  • 2006: Puchar Polski – 3. miejsce w kat. 91 kg
  • 2007: Mistrzostwa Polski – 1. miejsce w kat. +91 kg
  • 2007: Mistrzostwa Świata IFMA – 3. miejsce w kat. 91 kg (klasa B)
  • 2008: Mistrzostwa Świata IFMA – 1. miejsce w kat. 91 kg (klasa B)
  • 2008: Otwarty Puchar Europy – 1. miejsce w kat. 91 kg (klasa A)

Grappling[edytuj | edytuj kod]

  • 2005: Puchar Polski w BJJ – 1. miejsce w kat. +91 kg
  • 2005: Mistrzostwa Polski w BJJ – 3. miejsce w kat. open
  • 2007: Puchar Polski w BJJ – 1. miejsce w kat. 97 kg
  • 2007: Otwarte Mistrzostwa Polski w submission fightingu – 2. miejsce w kat. 99 kg
  • 2007: Polska Liga BJJ – 1. miejsce w kat. 98 kg

Lista zawodowych walk w MMA[edytuj | edytuj kod]

Wynik Bilans Przeciwnik Rozstrzygnięcie Runda Czas Rozgrywki Data Miejsce Uwagi
Austria Aleksandar Rakić (14-2) UFC 03/04.2022
Przegrana 28-9 Brazylia Glover Teixeira (32-7) Poddanie (duszenie zza pleców) 2 3:02 UFC 267 30.10.2021 Zjednoczone Emiraty Arabskie Abu Zabi Stracił pas mistrzowski UFC w wadze półciężkiej, Main Event
Wygrana 28-8 Nigeria Israel Adesanya (20-0) Decyzja (jednogłośna) 5 5:00 UFC 259 06.03.2021 Stany Zjednoczone Las Vegas Obronił pas mistrzowski UFC w wadze półciężkiej, Main Event
Wygrana 27-8 Stany Zjednoczone Dominick Reyes (12-1) TKO (ciosy pięściami) 2 4:36 UFC 253 26.09.2020 Zjednoczone Emiraty Arabskie Abu Zabi Zdobył pas mistrzowski UFC w wadze półciężkiej, Bonus za występ wieczoru, Co-Main Event
Wygrana 26-8 Stany Zjednoczone Corey Anderson (13-4) KO (prawy sierpowy) 1 3:08 UFC on ESPN+ 25: Anderson vs. Błachowicz 2 15.02.2020 Stany Zjednoczone Rio Rancho Bonus za walkę wieczoru oraz występ wieczoru, Main Event
Wygrana 25-8 Brazylia Ronaldo Souza (26-7) Decyzja (niejednogłośna) 5 5:00 UFC on ESPN+ 22: Błachowicz vs. Souza 16.11.2019 Brazylia São Paulo Bonus za walkę wieczoru, Main Event
Wygrana 24-8 Stany Zjednoczone Luke Rockhold (16-4) KO (lewy sierpowy i ciosy w parterze) 2 1:39 UFC 239 06.07.2019 Stany Zjednoczone Las Vegas Bonus za występ wieczoru
Przegrana 23-8 Brazylia Thiago Santos (20-6) TKO (ciosy pięściami w parterze) 3 0:39 UFC on ESPN+ 3: Błachowicz vs. Santos 23.02.2019 Czechy Praga Main Event
Wygrana 23-7 Ukraina Nikita Kryłow (25-5) Poddanie (duszenie d’arce) 2 2:41 UFC Fight Night: Hunt vs. Oleynik 15.09.2018 Rosja Moskwa Bonus za występ wieczoru, Co-Main Event[25]
Wygrana 22-7 Wielka Brytania Jimi Manuwa (17-3) Decyzja (jednogłośna) 3 5:00 UFC Fight Night: Werdum vs. Volkov 17.03.2018 Wielka Brytania Londyn Bonus za walkę wieczoru, Co-Main Event
Wygrana 21-7 Stany Zjednoczone Jared Cannonier (10-2) Decyzja (jednogłośna) 3 5:00 UFC on Fox: Lawler vs. dos Anjos 16.12.2017 Kanada Winnipeg
Wygrana 20-7 Stany Zjednoczone Devin Clark (8-1) Poddanie (duszenie zza pleców) 2 3:02 UFC Fight Night: Cerrone vs. Till 21.10.2017 Polska Gdańsk Bonus za poddanie wieczoru[26]
Przegrana 19-7 Stany Zjednoczone Patrick Cummins (8-4) Decyzja (większościowa) 3 5:00 UFC 210 08.04.2017 Stany Zjednoczone Buffalo
Przegrana 19-6 Szwecja Alexander Gustafsson (16-4) Decyzja (jednogłośna) 3 5:00 UFC Fight Night: Arlovski vs Barnett 03.09.2016 Niemcy Hamburg Co-Main Event
Wygrana 19-5 Chorwacja Igor Pokrajac (28-12) Decyzja (jednogłośna) 3 5:00 UFC Fight Night: Rothwell vs. dos Santos 10.04.2016 Chorwacja Zagrzeb
Przegrana 18-5 Stany Zjednoczone Corey Anderson (5-1) Decyzja (jednogłośna) 3 5:00 UFC 191 05.09.2015 Stany Zjednoczone Las Vegas
Przegrana 18-4 Wielka Brytania Jimi Manuwa (14-1) Decyzja (jednogłośna) 3 5:00 UFC Fight Night: Gonzaga vs Cro Cop 2 11.04.2015 Polska Kraków
Wygrana 18-3 Szwecja Ilir Latifi (9-3) TKO (kopnięcie na korpus i ciosy pięściami) 1 1:58 UFC Fight Night: Nelson vs. Story 04.10.2014 Szwecja Sztokholm Debiut w UFC
Wygrana 17-3 Chorwacja Goran Reljić (11-3) Decyzja (jednogłośna) 3 5:00 KSW 22: Czas Dumy 16.03.2013 Polska Warszawa Obronił pas mistrzowski KSW w wadze półciężkiej, Bonus za walkę wieczoru, Main Event
Wygrana 16-3 Stany Zjednoczone Houston Alexander (13-8) Decyzja (jednogłośna) 3 5:00 KSW 20: Symfonia Walki 15.09.2012 Polska Gdańsk Obronił pas mistrzowski KSW w wadze półciężkiej, Co-Main Event
Wygrana 15-3 Stany Zjednoczone Mario Miranda (13-3) Decyzja (jednogłośna) 3 5:00 KSW 18: Unfinished Sympathy 25.02.2012 Polska Płock Bonus za walkę wieczoru, Co-Main Event
Wygrana 14-3 Kamerun Rameau Thierry Sokoudjou (12-9) Decyzja (jednogłośna) 3 5:00 KSW 17: Zemsta 26.11.2011 Polska Łódź Zdobył międzynarodowe mistrzostwo KSW w wadze półciężkiej, Bonus za walkę wieczoru
Wygrana 13-3 Finlandia Toni Valtonen (25-10) Poddanie (duszenie zza pleców) 2 1:32 KSW 16: Khalidov vs. Lindland 21.05.2011 Polska Gdańsk
Przegrana 12-3 Kamerun Rameau Thierry Sokoudjou (10-8) TKO (niezdolność do walki) 2 5:00 KSW 15: Współcześni Gladiatorzy 19.03.2011 Polska Warszawa Walka o międzynarodowe mistrzostwo KSW w wadze półciężkiej, Co-Main Event
Wygrana 12-2 Hiszpania Daniel Tabera (16-2-3) TKO (poddanie przez narożnik) 2 4:20 KSW 14: Dzień Sądu 24.09.2010 Polska Łódź Finał turnieju KSW w wadze półciężkiej
Wygrana 11-2 Rosja Nikołaj Onikienko (18-14) Poddanie (duszenie zza pleców) 2 2:32 World Absolute FC 24.06.2010 Rosja Czeboksary
Wygrana 10-2 Polska Wojciech Orłowski (2-2) Poddanie (duszenie zza pleców) 1 1:37 KSW 13: Kumite 07.05.2010 Polska Katowice Półfinał turnieju KSW w wadze półciężkiej
Wygrana 9-2 Brazylia Julio Cesar Deline (6-0) KO (prawy sierpowy) 1 3:40 KSW 13: Kumite 07.05.2010 Polska Katowice Ćwierćfinał turnieju KSW w wadze półciężkiej
Wygrana 8-2 Chorwacja Maro Perak (12-0-1) Poddanie (duszenie zza pleców) 2 1:51 KSW 10: Dekalog 12.12.2008 Polska Warszawa
Wygrana 7-2 Francja Christian M'Pumbu (10-1) Poddanie (dźwignia prosta na staw łokciowy) 2 3:12 KSW Extra 13.09.2008 Polska Dąbrowa Górnicza
Wygrana 6-2 Turcja Aziz Karaoglu (5-3) Poddanie (dźwignia prosta na staw łokciowy) 1 4:13 KSW 9 08.05.2008 Polska Warszawa Finał turnieju
Wygrana 5-2 Polska Antoni Chmielewski (15-2) Poddanie (dźwignia prosta na staw łokciowy) 2 2:54 KSW 9 08.05.2008 Polska Warszawa Półfinał turnieju
Wygrana 4-2 Niemcy Martin Zawada (18-6) Decyzja (jednogłośna) 2 5:00 KSW 9 08.05.2008 Polska Warszawa Ćwierćfinał turnieju
Przegrana 3-2 Holandia Andre Fyeet (2-9) Poddanie (kimura) 1 1:57 KSW 8 10.11.2007 Polska Warszawa
Wygrana 3-1 Polska Daniel Dowda (1-0) TKO (ciosy pięściami) 1 1:35 KSW Eliminacje 15.09.2007 Polska Wrocław Finał turnieju
Wygrana 2-1 Polska Paweł Gasiński (0-0) TKO (ciosy pięściami) 1 2:36 KSW Eliminacje 15.09.2007 Polska Wrocław Półfinał turnieju
Wygrana 1-1 Polska Sebastian Olchawa (0-1-1) Decyzja (jednogłośna) 2 5:00 KSW Eliminacje 15.09.2007 Polska Wrocław Debiut w KSW, Ćwierćfinał turnieju
Przegrana 0-1 Polska Marcin Krysztofiak (0-0) Decyzja (jednogłośna) 2 5:00 Full Contact Prestige 3 25.02.2007 Polska Poznań Debiut w MMA

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Jan Błachowicz – książki cytaty, ciekawostki, biografia24.pl [dostęp 2021-06-23] (pol.).
  2. Pierwsze święta mistrza UFC z synem. Jan Błachowicz pokazał zdjęcie- o2.pl, „o2.pl” [dostęp 2021-10-22] (pol.).
  3. Jan Błachowicz zostanie ojcem. "Dla nas to wspaniały rok", sport.onet.pl [dostęp 2021-10-22].
  4. Odnajdź w sobie siłę, Acer Polska – Promocje [dostęp 2021-09-20] (pol.).
  5. Jan Błachowicz nowym ambasadorem marki Predator, e.sport.interia.pl [dostęp 2021-09-20] (pol.).
  6. “Pitbull” Patryka Vegi – zapowiedź filmu. Znamy datę premiery. PrimeMovies.pl, 2021-10-09. [dostęp 2021-10-09].
  7. a b c d e f g h i j k l m Oficjalny rekord i statystyki w MMA na tapology.com (ang.). tapology.com. [dostęp 2018-01-01].
  8. Tomasz Marciniak: Sherdog Prospect Watch: Jan Blachowicz (ang.). sherdog.com, 2010-09-17. [dostęp 2010-09-17].
  9. Jan Błachowicz powraca!. ox.pl, 2010-03-27. [dostęp 2010-09-17].
  10. KSW 15 – wyniki i relacja. mmarocks.pl, 20 marca 2011. [dostęp 20 marca 2011].
  11. Bonusy za galę KSW 18. mmarocks.pl, 29 lutego 2012. [dostęp 29 lutego 2012].
  12. Jan Błachowicz podpisał kontrakt z Wolrd Series of Fighting (pol.). gazetacodzienna.pl, 6 maja 2013. [dostęp 2013-05-06].
  13. World Series of Fighting bez Jana Błachowicza. interia.pl, 15 lipca 2013. [dostęp 31 stycznia 2014].
  14. Jan Błachowicz podpisał kontrakt z UFC (+ Operacja BIG JOHN odcinek 2). mmarocks.pl, 31 stycznia 2014. [dostęp 31 stycznia 2014].
  15. W. Mrozowski: Jan Błachowicz przegrał z Alexandrem Gustafssonem przez jednogłośną decyzję na UFC w Hamburgu (pol.). mmanews.pl, 2016-09-03.
  16. Tomasz Nowosielski: Historyczny awans Błachowicza w rankingu UFC! (pol.). mmarocks.pl, 2018-09-20. [dostęp 2018-09-20].
  17. Cloud, Heraklesy za rok 2018 rozdane! Poznajcie zwycięzców! | MMA ROCKS, MMA Rocks!, 22 marca 2019 [dostęp 2020-01-24] (pol.).
  18. Eksperci analizują walkę Błachowicza z Santosem na UFC w Pradze, Strefa Sztuk Walki – Świat MMA i kickboxingu w jednym miejscu, 20 lutego 2019 [dostęp 2019-07-08] (pol.).
  19. UFC 239: Bonus Coverage, UFC [dostęp 2019-07-08] (ang.).
  20. Cloud, Heraklesy polskiego MMA 2019 rozdane! Zobacz kto zdobył statuetki | MMA ROCKS, MMA Rocks!, 24 stycznia 2020 [dostęp 2020-01-24] [zarchiwizowane z adresu 2020-01-24] (pol.).
  21. Jan Błachowicz zdobywa mistrzostwo UFC w wadze półciężkiej!!! Opis mistrzowskiej walki Polaka, MMA – BĄDŹ NA BIEŻĄCO, 27 września 2020 [dostęp 2020-09-27] (pol.).
  22. UFC 259: Jan Błachowicz pokonał Israela Adesanyę! – Polsat Sport, www.polsatsport.pl [dostęp 2021-03-14] (pol.).
  23. Polsatsportpl, UFC 267: Niespodzianka! Jan Błachowicz przegrał z Gloverem Teixeirą (WIEDO) – Polsat Sport, www.polsatsport.pl [dostęp 2021-10-30] (pol.).
  24. zawodnicy, Octagon Team [dostęp 2020-08-09] (pol.).
  25. UFC Moskwa: Jan Błachowicz z bonusem po gali – Lowking.pl, www.lowking.pl [dostęp 2018-09-19] (pol.).
  26. Fight Night Gdansk Performance Bonus Recap, „UFC” [dostęp 2017-10-23] (ang.).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]