Jan Białostocki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jan Białostocki
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 14 sierpnia 1921
Saratów
Data i miejsce śmierci 25 grudnia 1988
Warszawa
Zawód historyk sztuki

Jan Białostocki (ur. 14 sierpnia 1921 w Saratowie, zm. 25 grudnia 1988 w Warszawie) – polski historyk sztuki.

Uczeń Władysława Tatarkiewicza, Tadeusza Kotarbińskiego i Michała Walickiego. Absolwent i wieloletni pracownik naukowo-dydaktyczny (od 1962 profesor) Instytutu Historii Sztuki Uniwersytetu Warszawskiego, od 1976 członek korespondent PAN. Wieloletni pracownik (od 1956 kurator) Galerii Sztuki Obcej Muzeum Narodowego w Warszawie. Nauczyciel wielu roczników studentów historii sztuki.

Zainteresowania naukowe Białostockiego były wyjątkowo szerokie i obejmowały m.in.: historię malarstwa (zwłaszcza holenderskiego XVII wieku, m.in.twórczości Rembrandta), sztukę renesansu, baroku, romantyzmu, historię doktryn artystycznych, metodologię historii sztuki.

Wykładał w licznych instytucjach uniwersyteckich i muzealnych wielu krajów europejskich, USA i Meksyku, m.in. w Yale University w New Haven (1965-1966), New York University (1972), University of Wisconsin (1972), Pennsylvania State University (1973), Collège de France (1978).

Autor licznych prac (jego bibliografia liczy ok. 500 pozycji), opublikowanych w kraju i za granicą. Był redaktorem "Bulletin du Musée National de Varsovie" oraz serii wydawniczej Sztuka i idee w PWN. Spopularyzował w Polsce metodę ikonologiczną w badaniach nad dziełami sztuki. W latach 1963-1979 był prezesem Stowarzyszenia Historyków Sztuki. Był członkiem zagranicznych akademii naukowych: holenderskiej, belgijskiej i mogunckiej, a także Akademii Sztuk Pięknych San Fernando w Madrycie. Doktor honoris causa Uniwersytetu w Groningen.

Laureat "Nagrody Państwowej I stopnia" (1978). Pierwszy laureat międzynarodowej nagrody "Aby-M.-Warburg Preis" (1981), przyznawanej najwybitniejszym historykom sztuki przez władze miasta Hamburg.

Był również twórcą drzeworytu, którego uczył się na początku lat czterdziestych w Warszawie, od Tadeusza Cieślewskiego[1]. W latach 1943-1947 wykonał ekslibrisy Ihora Szewczenki, Andrzeja Vincenza, Michała Walickiego. Jego dziełem jest również logo Stowarzyszenia Historyków Sztuki.

Ważniejsze prace i publikacje[edytuj]

  • Poussin i teoria klasycyzmu (1953)
  • Pojęcie manieryzmu i problem odrębności sztuki polskiej w końcu XVI i w początku XVII wieku (1953)
  • Cyrkiel i „Melancholia”. O teorii sztuki Abrechta Dürera (1954)
  • Malarstwo europejskie w zbiorach polskich (1955), z M. Walickim)
  • Badania ikonograficzne nad Rembrandtem (1957)
  • Metoda ikonologiczna w badaniach nad sztuką (1957)
  • Pięć wieków myśli o sztuce (1959) — zbiór atykułów
  • Dürer Albrecht [w:] Encyclopedia of World Art (1961)
  • Styl i modus w sztukach plastycznych (1961)
  • Teoria i twórczość. O tradycji i inwencji w teorii sztuki i ikonografii (1961)
  • Le „Baroque”: style, epoque, attitude (1962)
  • Sztuka cenniejsza niż złoto. Opowieść o sztuce europejskiej naszej ery (1963)
  • Iconography and Iconology [w:] Encyclopedia of World Art (1963)
  • Encompassing Themes and Archetypal Images (1965)
  • Der Manierismus zwischen Triumph und Dämmerung (1965)
  • Późny gotyk: rozwój pojęcia i terminu (1965)
  • Stil und Ikonographie. Studien zur Kunstwissenschaft (1966)
  • Kompozycja emblematyczna epitafiów śląskich XVI wieku (1968)
  • Symbolika drzwi w sepulkralnej sztuce baroku (1968)
  • Rembrandt's „Eques Polonus” (1969)
  • Erwin Panofsky (1892 — 1968) (1970)
  • Two Types of International Mannerism: Italian and Northern (1970)
  • Refleksje i syntezy ze świata sztuki (1978) — zbiór artykułów
  • Historia sztuki wśród nauk humanistycznych (1980)
  • Symbole i obrazy w świecie sztuki (1982) — zbiór artykułów
  • Sztuka XV wieku. Od Parlerów do Dürera Przekład Grzegorz Przewłocki. Redakcja naukowa, aktualizacje i uzupełnienia bibliograficzne Antoni Ziemba Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego 2010

Linki zewnętrzne[edytuj]

Przypisy

  1. Z pracowni graficznej Jana Białostockiego, katalog wystawy Warszawa-Wrocław, 23 X-15 XII 1981, Wrocław 1981