Jan Ciechanowicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zobacz też: Jan Ciechanowicz (funkcjonariusz).
Jan Ciechanowicz
Data i miejsce urodzenia 2 lipca 1946
Worniany w dawnym powiecie wileńsko-trockim
Deputowany do Rady Najwyższej ZSRR
Okres od 1989
do 1991

Jan Ciechanowicz herbu Mogiła, lit. Ivanas Tichonovičius, Janas Ciechanowiczius, Janas Ciechanovičius, ros. Иван Станиславович Тихонович (ur. 2 lipca 1946 w Wornianach w dawnym powiecie wileńsko-trockim) – polski pisarz, historyk, były działacz mniejszości polskiej na Litwie i deputowany do Rady Najwyższej ZSRR (1989–1991), członek honorowy Związku Szlachty Polskiej Kresów Wschodnich[1].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Pochodzenie[edytuj | edytuj kod]

Urodzony w Wornianach na Wileńszczyźnie. Jest synem Stanisława Ciechanowicza, kierownika majątku Uniwersytetu Stefana Batorego.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Studiował na Mińskim Instytucie Języków Obcych (1971), Społecznym Uniwersytecie Nauk Politycznych (Wilno 1973); posiada doktorat z zakresu najnowszej filozofii niemieckiej „Człowiek i kultura w filozofii Theodora Wiesengrunda Adorno”.

Prowadził badania w zakresie nauk humanistycznych: historia, filozofia, filologia germańska, socjologia, religioznawstwo, etyka, politologia, historia idei.

Deklaruje umięjetność posługiwania jezykiem m.in. angielskim, białoruskim, litewskim, niemieckim, polskim, rosyjskim, ukraińskim.

Pracował jako tłumacz-referent w Instytucie Filozofii i Prawa AN Białorusi w Mińsku (1969), tłumacz w Naukowo-Metodycznej Bibliotece Kultury Fizycznej i Sportu w Mińsku (1970), nauczyciel języka niemieckiego w Mejszagolskiej i Duksztańskiej polskich szkołach średnich rejonu wileńskiego (1970–1975), korespondent dziennika „Czerwony Sztandar” w Wilnie (1975–1983), wykładowca filozofii, etyki i religioznawstwa w Wileńskim Państwowym Instytucie Pedagogicznym (pół etatu, 1975–1983), wykładowca filozofii w Wileńskim Państwowym Uniwersytecie (pół etatu, 1975–1976), docent w Litewskiej Filii Moskiewskiej Akademii Nauk Społecznych w Wilnie (1983–1986); docent Katedry Filozofii Wileńskiego Państwowego Instytutu Pedagogicznego (1986–1991), nauczyciel języka niemieckiego w Szkole Średniej imienia Mścisława Dobużyńskiego w Wilnie (pół etatu w 1992), lektor języka niemieckiego, rosyjskiego i litewskiego w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Bydgoszczy (1993–1994), starszy wykładowca Instytutu Filologii Germańskiej Uniwersytetu Rzeszowskiego (wykłady i zajęcia praktyczne z zakresu filozofii, etyki, historii filozofii niemieckiej, filozofii kultury, leksykologii języka niemieckiego; wypromowanie 78 prac magisterskich; 1994–2013), nauczyciel języka niemieckiego w Zespole Szkół imienia króla Władysława Jagiełły w Niechobrzu koło Rzeszowa (2000–2008), wykładowca języka niemieckiego w Zespole Kolegiów Nauczycielskich w Tarnobrzegu (pół etatu, 2001–2011), wykładowca etyki biznesu w Wyższej Szkole Biznesu w Sanoku (pół etatu 2005–2006).

Działalność polityczna[edytuj | edytuj kod]

W roku 1988 był współorganizatorem Stowarzyszenia Społeczno-Kulturalnego Polaków na Litwie. Założyciel Polskiej Partii Praw Człowieka oraz innych organizacji polonijnych. W roku 1989 został wybrany przez mniejszości narodowe Republiki Litewskiej do Rady Najwyższej ZSRR; bronił interesów ludności polskiej w tym kraju; pracował w Komitecie do Spraw Nauki i Technologii RN ZSRR do roku 1991. Jako „Human Rights Activist” został w tym okresie laureatem kilku wyróżnień amerykańskich i międzynarodowych. W 2019 roku znalazł się na jedynej zarejestrowanej liście kandydatów Jedności Narodu do Parlamentu Europejskiego[2].

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

Napisał ponad 1100 artykułów naukowych, publicystycznych i popularnonaukowych w periodykach ukazujących się w Polsce oraz w (przeważnie polonijnych) pismach na Litwie, Białorusi, Ukrainie, Kanadzie, Francji, USA, Niemczech, Australii, Rosji w języku angielskim, białoruskim, litewskim, niemieckim, polskim, rosyjskim.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Strona Związku Szlachty Polskiej Kresów Wschodnich, szlachta-zspkw.org [dostęp 2019-04-20] [zarchiwizowane z adresu 2016-07-07].
  2. Serwis PKW – Wybory 2019. [dostęp 2019-04-20].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]