Jan Dobrogost Krasiński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jan Dobrogost Krasiński
Ilustracja
Portret pędzla Michelangelo Palloniego z 1700
Herb
Ślepowron
Rodzina Krasińscy
Data urodzenia 10 czerwca 1639
Data śmierci 21 lutego 1717
Ojciec Jan Kazimierz Krasiński
Matka Urszula Grzybowska
Żona

Teresa Chodkiewicz
Jadwiga Teresa Jabłonowska

Dzieci

Stanisław Bonifacy Krasiński

Jan Dobrogost Krasiński, Jan Bonawentura Krasiński herbu Ślepowron - (ur. 10 czerwca 1639, zm. 21 lutego 1717)

Był synem Jana Kazimierza Krasińskiego i Urszuli Grzybowskiej kasztelanki lubelskiej (zm.1647). W młodości studiował w Holandii i we Francji. W 1665 został mianowany pułkownikiem królewskim. Był także starostą warszawskim, łomżyńskim, nowokorczyńskim, przasnyskim, sztumskim, opinogórskim oraz referendarzem wielkim koronnym.

W 1669 roku był elektorem Michała Korybuta Wiśniowieckiego z ziemi warszawskiej[1]. W 1688 roku został wojewodą płockim. Związany z dworem Jana III So­bieskiego. Sprzymierzeniec, doradca i przyjaciel króla. Uczestniczył w odsieczy wiedeńskiej w 1683 roku dowodząc chorągwią husarską.

Był marszałkiem sejmików generalnych mazowieckich (1664, 1673, 1678), posłem na sejm w latach 1668, 1673, 1674, 1676, 1678. Był elektorem Jana III Sobieskiego z ziemi warszawskiej w 1674 roku[2], a także elektorem Augusta II Mocnego w 1697 roku[3]. W latach 1683 - 1696 był dowódcą chorągwi husarskiej, w latach 1693 - 1702 dowódcą regimentu piechoty, chociaż jego rola w ostatnim okresie sprowadzała się głównie do finansowania wojska z własnej szkatuły.

Nagrobek obu żon Jana Dobrogosta Krasińskiego w kościele w Krasnym

Jego żonami były: Teresa Chodkiewicz (1645-1672) córka Koniuszego Wielkiego Litewskiego i kasztelana wileńskiego Jana Kazimierza Chodkiewicza, Jadwiga Teresa z Jabłonowskich (ok 1659-1892) córka Stanisława Jana Jabłonowskiego hetmana wielkiego koronnego. Mecenas sztuki i fundator. Z jego polecenia w latach 1682–1695 wzniesiono okazały pałac Krasińskich w Warszawie. W odziedziczonym po ojcu Węgrowie ufundował klasztory reformatów i bartolomitów. Rozbudował miasto i przyczynił się do jego ożywienia gospodarczego po zniszczeniach wojny północnej[4]

Pochowany w kościele poreformackim w Węgrowie. Urna z jego sercem znajduje się w kościele kolegiackim w Węgrowie.

Przypisy

  1. Porządek na seymie Walnym Electiey. Między Warszawą a Wolą przez opisane artykuły do samego tylko aktu Elekcyey należące uchwalony y postanowiony, roku [...] 1669 [słow.] dnia wtorego [...] maia,[b.n.s].
  2. Volumina Legum, t. V, Petersburg 1860, s. 157.
  3. Volumina Legum, t. V, Petersburg 1860, s. 443.
  4. Roman Postek Jan Dobrogost Krasiński zarys biografii