Jan Farurej z Garbowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jan Farurej z Garbowa
Herb rodowy
herb Sulima
Data śmierci

1453

Ród

Sulimowie z Garbowa

Wojny i bitwy

Bitwa pod Grunwaldem

Administracja

starosta spiski, stolnik krakowski

Jan Farurej z Garbowa herbu Sulima, (zm. 1453) – rycerz, starosta spiski i stolnik krakowski.

Syn Mikołaja kasztelana sieradzkiego, brat Zawiszy Czarnego.

Po śmierci Zawiszy w bitwie z Turkami pod Golubacem, w 1428 r., objął po zmarłym bracie starostwo spiskie. Jan Farurej z Garbowa wymieniany jest przez Jana Długosza wśród największych rycerzy walczących w bitwie pod Grunwaldem. Uczestnik zjazdu w Budzie 24 maja 1412, podczas spotkania cesarza Zygmunta i Władysława króla polskiego. Dworzanin i stronnik cesarza Zygmunta, za swoje zasługi otrzymał od niego wielkie dobra na Węgrzech. W 1438 był jednym z uczestników konfederacji korczyńskiej.

Ożeniony z Leonorą, córką Sieniawskiego podkomorzego sanockiego. W roku 1435 jako stolnik krakowski podpisał pokój brzeski.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Herbarz polski Kaspra Niesieckiego. s. 19. Farurej