Jan Filip Libicki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jan Filip Libicki
Jan Filip Libicki
Data i miejsce urodzenia 17 stycznia 1971
Poznań
Zawód polityk
Alma Mater Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu
Stanowisko poseł na Sejm V i VI kadencji (2005–2007, 2008–2011), senator VIII kadencji (od 2011)
Partia Platforma Obywatelska
Jan Filip Libicki przemawiający podczas 52. posiedzenia Senatu VIII kadencji

Jan Filip Libicki (ur. 17 stycznia 1971 w Poznaniu) – polski polityk, historyk, poseł na Sejm V i VI kadencji, senator VIII kadencji.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Wykształcenie i praca zawodowa[edytuj | edytuj kod]

W 1996 ukończył studia na Wydziale Historycznym Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. W latach 1994–2002 był właścicielem biura tłumaczeń. Od 1997 do 2005 pracował jako asystent przewodniczącego rady nadzorczej spółki akcyjnej EDICA.W latach 1999–2002 był doradcą prezesa Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych. W okresie 2000–2005 był wiceprezesem zarządu Towarzystwa Dziedzictwa Wielkopolskiego. Działacz wielkopolskiego Klubu Zachowawczo-Monarchistycznego.

Działalność polityczna[edytuj | edytuj kod]

Od 1989 należał do Zjednoczenia Chrześcijańsko-Narodowego, w 2001 przystąpił do Przymierza Prawicy, następnie w 2002 do Prawa i Sprawiedliwości. Od 2002 do 2005 zasiadał w radzie miasta Poznania.

W wyborach parlamentarnych w 2005 z listy Prawa i Sprawiedliwości uzyskał mandat posła w okręgu poznańskim liczbą 17 503 głosów. W wyborach w 2007 bez powodzenia ubiegał się o reelekcję. Ślubowanie poselskie złożył jednak 22 stycznia 2008, zastępując Zytę Gilowską, która zrezygnowała z mandatu poselskiego. Został wiceprzewodniczącym Polsko-Tajwańskiego Zespołu Parlamentarnego[1].

9 kwietnia 2009 zrezygnował z członkostwa w Prawie i Sprawiedliwości[2] (formalnie przestał być członkiem partii 14 lipca 2010[3]). 21 października 2009 został członkiem utworzonego tego dnia koła parlamentarnego Polska Plus, a 9 stycznia 2010 pełnomocnikiem nowej partii o tej samej nazwie na województwo wielkopolskie. Po samorozwiązaniu partii (z której wówczas wystąpił) 24 września tego samego roku nie przystąpił do PiS i ponownie został posłem niezrzeszonym[4], a 23 listopada 2010 został członkiem nowo utworzonego klubu parlamentarnego Polska Jest Najważniejsza[5]. Nie przystąpił do zarejestrowanej w marcu 2011 partii PJN, a 9 czerwca tego samego roku zrezygnował z zasiadania w klubie parlamentarnym, decyzję uzasadniając faktem brakiem deklaracji o wykluczeniu współpracy z PiS[6]. 12 lipca tego samego roku został przyjęty do klubu parlamentarnego Platformy Obywatelskiej[7], po czym został z jej ramienia wybrany do Senatu w wyborach parlamentarnych w 2011 w okręgu nr 89[8]. W kwietniu 2012 został członkiem PO.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Jest synem Marcina Libickiego, wnukiem Janusza Libickiego i prawnukiem Stanisława Libickiego. Jest kawalerem. Choruje na porażenie mózgowe, porusza się na wózku inwalidzkim[9].

Przypisy

  1. Współpraca Międzynarodowa Sejmu. Grupy bilateralne. Polsko-Tajwański Zespół Parlamentarny (VI kadencja). sejm.gov.pl. [dostęp 2015-08-09].
  2. Posłowie wychodzą z PiS. tvn24.pl, 9 kwietnia 2009. [dostęp 2015-08-09].
  3. Polityka – "Rodzina" Libickich wyszła z PiS w... minioną środę. naszemiasto.pl, 20 lipca 2010. [dostęp 2015-08-09].
  4. Tomczak i Libiccy nie wracają do PiS. epoznan.pl, 28 września 2010. [dostęp 2015-08-09].
  5. Kluzik-Rostkowska: Zakładamy klub poselski Polska jest najważniejsza. gazeta.pl, 23 listopada 2010. [dostęp 2015-08-09].
  6. Poseł odchodzi z PJN. onet.pl, 9 czerwca 2011. [dostęp 2015-08-09].
  7. Libicki i Tomczak już oficjalnie w klubie PO. rp.pl, 12 lipca 2011. [dostęp 2015-08-09].
  8. Serwis PKW – Wybory 2011. [dostęp 2015-08-09].
  9. Jubileusz poznańskiej Żurawinki. libicki.pl, 4 września 2013. [dostęp 2015-08-09].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]