Jan Górecki (ekonomista)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jan Górecki
Kraj działania  Polska
Data i miejsce urodzenia 18 sierpnia 1934
Kłopoczyn
Profesor doktor habilitowany nauk
ekonomicznych
Specjalność:
ekonomika rolnictwa
Alma Mater Szkoła Główna Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie
Doktorat 1963 – nauki rolnicze
Habilitacja 1969
Uniwersytet Wrocławski
Profesura 26 kwietnia 1990
Polska Akademia Nauk
Status Członek Komitetu Ekonomiki Rolnictwa
Profesor zwyczajny SGGW
Stanowisko Rektor (1990–1996)
Ambasador RP w Danii
Okres spraw. 4 lutego 1997–31 lipca 2001
Poprzednik Jerzy S. Sito
Następca Barbara Tuge-Erecińska
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Komandorski I Klasy Odznaki Honorowej za Zasługi Komandor Orderu Danebroga (Dania)

Jan Górecki (ur. 18 sierpnia 1934 w Kłopoczynie) – polski ekonomista, profesor zwyczajny, rektor SGGW, dyplomata.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Pochodzi z rodziny rolniczej. W 1951 zdał maturę w Łodzi. Ukończył w 1956 studia na Wydziale Ekonomiczno-Rolniczym SGGW. Rozpoczął następnie pracę w Katedrze Ekonomiki i Organizacji Gospodarstw Rolniczych SGGW. W 1963 się doktoryzował, a w 1969 habilitował. W latach 1961–1963 odbywał staże naukowe w Szwecji, RFN, Czechosłowacji i Holandii. W 1983 otrzymał tytuł profesora nadzwyczajnego a w 1990 zwyczajnego nauk ekonomicznych. Od 1983 do 1987 był prorektorem, a następnie od 1990 do 1996 był rektorem. Jako rektor doprowadził m.in. do uregulowania stanu własności nieruchomości uczelni. Pełnił także funkcje wicedyrektora instytutu (1970–1973) i kierownika Katedry Rolnictwa Światowego (1980–1990).

W latach 1970–1990 był członkiem Komitetu Ekonomiki Rolnictwa PAN. Od 2015 zatrudniony w Instytucie Rozwoju Wsi i Rolnictwa PAN w Zakładzie Integracji Europejskiej.

Jego zainteresowania naukowe obejmują: ekonomikę i organizację gospodarstw rodzinnych, zarządzanie gospodarstwami rolniczymi, zagadnienia czynnika ludzkiego w rolnictwie oraz międzynarodowe badania porównawcze w zakresie ekonomiki, politykę rolną. Jego dorobek obejmuje ponad 200 prac, w tym kilka książek i skryptów. Wypromował siedmioro doktorów, m.in. Jakuba Kraciuka. Od 2004 redaktor naczelnym kwartalnika „Wieś i Rolnictwo” IRWiR PAN. W 1988 został wybrany członkiem zagranicznym Królewskiej Szwedzkiej Akademii Rolnictwa i Leśnictwa.

W latach 1974–1979 pracował w charakterze eksperta w Sekretariacie ONZ ds. Wyżywienia i Rolnictwa (FAO) w Rzymie. Od 1982 został powołany w jego skład przez Prymasa Polski w skład Komitetu Organizacyjnego i Zespołu Negocjacyjnego Kościelnej Fundacji Rolniczej. W latach 1991–1995 był przewodniczącym Rady ds. Wsi i Rolnictwa przy Kancelarii Prezydenta Lecha Wałęsy, następnie był członkiem rady przy Kancelarii Prezydenta Lecha Kaczyńskiego. W latach 1997–2001 był ambasadorem Polski w Kopenhadze (Dania).

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]