Jan Gawlas

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Grób Jana Gawlasa w Cieszynie

Jan Gawlas (ur. 27 grudnia 1901 w Żukowie Dolnym, zm. 11 czerwca 1965) – polski nauczyciel muzyki w górnośląskich szkołach w Katowicach i Chorzowie, kompozytor, nauczyciel akademicki, rektor Akademii Muzycznej im. Karola Szymanowskiego w Katowicach.

Życiorys[edytuj]

Studiował w Śląskim Konserwatorium Muzycznym w Katowicach, w 1946 związał się z tą uczelnią (późniejsze nazwy: Państwowa Wyższa Szkoła Muzyczna w Katowicach, Akademia Muzyczna im. Karola Szymanowskiego w Katowicach) zawodowo. Przechodził kolejne szczeble w hierarchii naukowej: w 1957 otrzymał nominację na docenta, a w 1963 został wybrany rektorem tej uczelni. Nie zaprzestał jednak pracy twórczej, jego bogaty dorobek (ponad 100 utworów zebranych w 25 opusach) obejmuje kompozycje chóralne, miniatury instrumentalne i orkiestrowe. Interesował się też śląskim folklorem muzycznym. Do największych jego utworów należą „Preludium” i „Fuga” na organy. Jako instrumentalista (na organach) występował wielokrotnie w rozgłośni Polskiego Radia w Katowicach. Pełnił funkcję organisty w kościele Jezusowym w Cieszynie. Był też czynny w ewangelickim ruchu śpiewaczym.

Miejsce pochówku[edytuj]

Jest pochowany na cmentarzu ewangelickim w Cieszynie.

Bibliografia[edytuj]

  • Encyklopedia Muzyczna, t. 3, Kraków 1987, s. 249.
  • Gawlas J., Harmonia funkcyjna, Kraków 1973 (zob. Wstęp, komentarze, przypisy i notę biograficzną autorstwa R. Gabrysia).
  • Słownik muzyków polskich, t. 1, Kraków 1964, s. 152-153.
  • Turek K. i in., Jan Gawlas - nota biograficzna i wspomnienia [w:] Górnośląski almanach muzyczny, Katowice 1988, s. 115-130.