Jan Grudniewski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Jan Gustaw Grudniewski (ur. 9 grudnia 1945 w Krynkach[1]) – polski wojskowy, inżynier elektromechanik, przedsiębiorca, polityk. Komendant Naczelny Polskich Drużyn Strzeleckich. Szef partii politycznej Polski Ruch Uwłaszczeniowy.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1977 ukończył studia elektromechaniczne na Wojskowej Akademii Technicznej w Warszawie z oceną bardzo dobrą. Był zawodowym żołnierzem. Pełnił służbę w artylerii. W latach 1985–1991 był oficerem sztabowym w Ministerstwie Obrony Narodowej w dziale techniki uzbrojenia. Był wynalazcą, racjonalizatorem, pasjonatem i propagatorem postępu technologicznego. W latach 90. objął funkcję zastępcy dowódcy I Dywizji Zmechanizowanej. Był adiutantem dowódcy partyzanckiego gen. Antoniego Hedy pseudonim „Szary”. Służbę wojskową zakończył w stopniu podpułkownika. W stanie spoczynku awansowany na pułkownika. Następnie podjął działalność gospodarczą w zakresie usług medycznych specjalizując się kręgarstwie i chorobach kręgosłupa. W 2004 został komendantem naczelnym Polskich Drużyn Strzeleckich. Według tytulatury tej organizacji nadano[kto?] mu w 2004 stopień generała brygady i generała dywizji w 2008.

W latach 80. jako oficer czynnej służby był współzałożycielem antykomunistycznego Stowarzyszenia Patriotycznego VIRITIM, w którym objął później funkcję sekretarza generalnego. W konspiracji grupowało ono oficerów LWP którzy nie poddali się komunistycznej indoktrynacji. Na początku działali w ukryciu a od 1992 jawnie, dążąc do suwerennej Polski niezależnej od Rosji i Niemiec. Działał również w Solidarności Walczącej i Partii Wolności Kornela Morawieckiego. W wyborach parlamentarnych w 1991 bez powodzenia ubiegał się o mandat poselski z listy PW. Był współtwórcą partii politycznej Polski Ruch Uwłaszczeniowy i autorem koncepcji powszechnego uwłaszczenia. Wydał w 1996 książeczkę Uwłaszczenie Narodu Polskiego, czyli jak odzyskasz 100 milionów. Na bazie jego koncepcji uwłaszczenia[potrzebny przypis] Lech Wałęsa prowadził kampanię wyborczą pt. 100 milionów dla każdego. W partii objął funkcję przewodniczącego. Był wydawcą pisma „Polski Przegląd Prawicowy”. Współpracuje z Unią Stowarzyszeń i Organizacji Polskich w Ameryce Łacińskiej, jest honorowym członkiem władz USOPAŁ. W wyborach parlamentarnych w 2011 bez powodzenia kandydował do Senatu z ramienia Polski Patriotycznej[2]. W 2014 zgłosił swoją kandydaturę w wyborach uzupełniających z ramienia PRU, jednak nie udało mu się jej zarejestrować. Poparł wówczas kandydata Kongresu Nowej Prawicy. W wyborach samorządowych w tym samym roku kandydował z ramienia KNP do sejmiku świętokrzyskiego, jednak komitet tej partii nie uzyskał mandatów.

Został odznaczony m.in. Srebrnym Krzyżem Zasługi, Złotym Krzyżem Oficerskim I klasy 100-lecia Polskich Drużyn Strzeleckich oraz Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Królewskiego Orderu Św. Stanisława BM.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]