Jan Guńka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Jan Guńka (ur. 8 marca 1926 w Cieszynie, zm. 29 sierpnia 2015 tamże) – prezbiter Kościoła Zielonoświątkowego w RP.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Jan Guńka urodził się w Cieszynie 8 marca 1926 roku jako syn Karola i Anny z domu Zagóra. Jego wczesną edukację przerwał wybuch II Wojny Światowej, podczas której stracił ojca i starszego brata, a sam znalazł się w polskim wojsku w Anglii. Po zakończeniu wojny powrócił do kraju. Kontynuował naukę i ukończył Wydział Mechaniczno-Lotniczy Politechniki Wrocławskiej. W sierpniu 1954 roku we Wrocławiu poślubił Zofię Pilniakowską, po czym powrócił wraz z żoną do swego rodzinnego miasta Cieszyna na stałe. W małżeństwie przeżyli razem 61 lat i wychowali czworo dzieci. Pracował zawodowo w różnych firmach montażowych i projektowych. Po przejściu na emeryturę udzielał się społecznie w cieszyńskim kole terenowym Związku Kombatantów RP i Byłych Więźniów Politycznych[1].

Jan Guńka wychowywał się w ewangelickiej rodzinie, która uczestniczyła w Społeczności Związku Stanowczych Chrześcijan na Śląsku Cieszyńskim. To wychowanie oraz trudne przeżycia wojenne doprowadziły go do podjęcia decyzji o oddaniu swojego życia Panu Jezusowi Chrystusowi, co nastąpiło 26 grudnia 1947 roku w Suchej Górnej na Zaolziu. W 1955 roku przyjął chrzest wiary w Wiśle Malince. Natomiast końcem lat 50. przeżył chrzest w Duchu Świętym[2].

Przez wiele lat był kaznodzieją w zborze cieszyńskim równocześnie pełniąc funkcję sekretarza Rady Zboru. W latach 1978 do 1984 był przewodniczącym Związku Stanowczych Chrześcijan, wchodzącego wtedy w skład Zjednoczonego Kościoła Ewangelicznego (ZKE). W roku 1981 został zarejestrowany jako tajny współpracownik Służby Bezpieczeństwa o pseudonimie „Inżynier”[3]. Jego zadaniem miało być przeciwdziałanie tendencjom separatystycznym w łonie ZKE[potrzebny przypis]. Jednak 28 listopada 1981 roku na X Synodzie ZKE w imieniu Stanowczych Chrześcijan złożył wniosek o całkowite usamodzielnienie się wszystkich wyznań. Wniosek został odrzucony, ponieważ większość delegatów głosowała za pozostaniem w ZKE[4].

Po zakończeniu służby przewodniczącego Związku Stanowczych Chrześcijan rozpoczął służbę wykładowcy Słowa Bożego na terenie całego kraju, w różnych denominacjach o charakterze zielonoświątkowym i ewangelikalnym. W latach 1991–1994 był wykładowcą religioznawstwa w Misyjnym Seminarium Biblijnym w Cieszynie[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Jan Guńka - wspomnienie. [dostęp 14 września 2018].
  2. a b Słowo Życia. [dostęp 25 czerwca 2011].
  3. IPN Ka 0025/3233. W: IPN [on-line]. Inwentarz Archiwalny IPN.
  4. Tomaszewski 2009 ↓, s. 336.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]