Jan Guńka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Jan Guńka (ur. 8 marca 1926 w Cieszynie, zm. 29 sierpnia 2015) – prezbiter zboru Związku Stanowczych Chrześcijan w Cieszynie.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się i wychowywał w domu ewangelikalnych chrześcijan, jego ojciec miał na imię Karol. 26 grudnia 1947 przeżył duchowe odrodzenie, 31 lipca 1955 przyjął chrzest wiary, a w październiku 1959 przeżył chrzest w Duchu Świętym[1].

Ukończył wyższe studia techniczne. Przez wiele lat był kaznodzieją w zborze cieszyńskim równocześnie pełniąc funkcję sekretarza Rady Zboru. W latach 1978 do 1984 stał na czele Związku Stanowczych Chrześcijan, wchodzącego wtedy w skład Zjednoczonego Kościoła Ewangelicznego, a po tym okresie rozpoczął służbę wykładowcy Słowa Bożego na terenie całego kraju, w różnych denominacjach o charakterze zielonoświątkowym.

28 listopada 1981 roku na X Synodzie ZKE w imieniu Stanowczych Chrześcijan złożył wniosek o całkowite usamodzielnienie się wszystkich wyznań. Wniosek nie przeszedł ponieważ większość delegatów głosowała za pozostaniem w ZKE[2].

W latach 1991-1994 był wykładowcą religioznawstwa w Misyjnym Seminarium Biblijnym w Cieszynie[1]. Był tajnym współpracownikiem Służby Bezpieczeństwa, miał pseudonim „Inżynier”[3].

Był żonaty i miał czworo dzieci.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Słowo Życia. [dostęp 25 czerwca 2011].
  2. Tomaszewski 2009 ↓, s. 336.
  3. IPN Ka 0025/3233. W: IPN [on-line]. Inwentarz Archiwalny IPN.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]