Jan Henryk XVII Hochberg

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jan Henryk XVII von Hochberg
Herb
Hochberg
Rodzina Hochbergowie
Data i miejsce urodzenia 2 lutego 1900
Berlin
Data i miejsce śmierci 26 stycznia 1984
Londyn
Ojciec Jan Henryk XV von Hochberg
Matka Maria Teresa Cornwallis-West
Żona

Maria Katarzyna von Berckheim
Maria Elżbieta Minchin

Jan Henryk XVII (Hansel) Wilhelm Albert Edward hrabia von Hochberg, baron zu Fürstenstein, IV książę von Pless (ur. 2 lutego 1900 w Berlinie, zm. 26 stycznia 1984 na Londynie) – syn Jana Henryka XV von Pless i Marii Teresy Cornwallis-West, w czasie II wojny światowej w armii brytyjskiej w stopniu porucznika.

Życiorys[edytuj]

Urodził się 2 lutego 1900 roku w Berlinie. Otrzymał imiona po przodkach Jan Henryk (Hans Heinrich), ale wśród najbliższych był nazywany Hanselem. Otrzymał staranne i dobre wychowanie. Nauczył się kilku języków, w tym języka polskiego[1]. Do jego edukacji należało przygotowanie się do przejęcia w przyszłości obowiązków głowy rodu von Hochberg. W wieku 16 lat wstąpił jako ochotnik do regimentu swojego ojca i walczył na frontach I wojny światowej. Między innymi na froncie galicyjskim i we Francji[2]. Po wojnie studiował w Berlinie, gdzie uzyskał stopień doktora nauk prawniczych. Wraz z żoną zamieszkał w Pszczynie. Zajął się zarządzaniem dobrami ojca na Górnym Śląsku. Administrując dobrami toczył spory podatkowe z polskimi władzami. W czasie III powstania śląskiego dowodził grupą ochotników zwerbowanych przez ojca w ramach Selbstschutz Oberschlesiens, z którymi walczył przeciwko polskim powstańcom pod Górą Św. Anny[3].

31 stycznia 1938 w Paryżu zmarł Jan Henryk XV Hochberg książę von Pless. Jan Henryk XVII został jego następcą. Otrzymał po ojcu dziedzictwo w bardzo złym stanie. Sytuacja był tak zła, że w 1939 roku nad dobrami książańskimi ustanowiony został „powiernik państwa niemieckiego”. Mieszkał już na stałe w Londynie i tylko od czasu do czasu odwiedzał Książ. Starał się o to, by zapewnić byt materialny swojej matce i zabezpieczyć swoje interesy w sporze z rządem polskim[4]. Jako Hans Heinrich XVII książę pszczyński zobowiązał wypłacać Daisy 2500 marek miesięcznie i zapewnić bezpłatne mieszkanie[5].

Podczas II wojny światowej przebywał w Anglii. Przeszedł trzyletnie internowanie. Traktowano go jako obywatela wrogiego państwa i przetrzymywano w więzieniu[6]. Wypuszczono go dopiero po interwencji angielskich krewnych. Po zwolnieniu z więzienia został przyjęty jako ochotnik do armii brytyjskiej. Działał między innymi wśród członków tzw. Brytyjskich Oddziałów Samoobrony, powołanych do ochrony Anglii przed niemiecką inwazją i lotniczymi atakami. Uzbrojony w łopatę nosił uniform brytyjskiego żołnierza. Podczas bombardowania Londynu stracił swój majątek. Po wojnie jako Henry Pless mieszkał w Brighton i Londynie. Pracował w przemyśle drzewnym i budowlanym. Poświęcił się sprawom technicznym, ulepszając system elektrycznego osuszania drewna sprowadzanego z Kanady[7]. Żył w skromnych warunkach. Nie utrzymywał kontaktów z bratem Aleksandrem, któremu zarzucał pozbawienie go należnego prawem majątku. Zmarł 26 stycznia 1984 roku[8].

Małżeństwa[edytuj]

4 grudnia 1924 roku poślubił w Dreźnie bawarską arystokratkę Marię Katarzynę von Berckheim, córkę hrabiego Klemensa Schönborn-Wiesentheid. Małżeństwo pozostało bezdzietne i rozwiązane za obopólną zgodą po zakończeniu II wojny światowej w 1952 roku.

27 lipca 1958 roku w Londynie zawarł związek małżeński z Mary Elizabeth Minchin, z którą rozwiódł się w 1971 roku. To małżeństwo również pozostało bezdzietne.

Przypisy

  1. W. John Koch, Daisy. Księżna Pszczyńska, Pszczyna 2007, s. 205
  2. W. John Koch, op. cit., s. 329
  3. Jan Henryk XVII w czasie powstań śląskich
  4. W. John Koch, Daisy. Księżna Pszczyńska, Pszczyna 2007, s. 395
  5. W. John Koch, op. cit., s. 396
  6. W. John Koch, op. cit., s. 397
  7. W. John Koch, op. cit., s. 414
  8. Biografia księcia Jana Henryka XVII

Bibliografia[edytuj]