Jan Hulewicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Jan Hulewicz (ur. 19 maja 1907 we Lwowie, zm. 7 października 1980 w Krakowie) – polski historyk oświaty i wychowania, profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego, kierownik Zakładu Historii Oświaty i Kultury[1].

Stopień doktora filozofii uzyskał na Uniwersytecie Lwowskim w 1930, a w 1939 habilitował się z historii wychowania i i oświaty na Uniwersytecie Jagiellońskim[2]. Podczas II wojny światowej był kierownikiem Funduszu Kultury Narodowej w Londynie[2][3]. Został kierownikiem Zakładu Historii Oświaty i Kultury w Instytucie Historii UJ[2]. Otrzymał tytuł profesora zwyczajnego[2]. Był prodziekanem Wydziału Filozoficzno-Historycznego UJ[2]. Był członkiem Komisji Historii Literatury Polskiej oraz Komisji do Dziejów Oświaty i Szkolnictwa PAU, Komisji Historyczno-Literackiej, Komisji Nauk Historycznych, Komisji Nauk Pedagogicznych oraz zespołu Badawczego Dziejów Oświaty Oddziału PAN w Krakowie[2]. należał do Towarzystwa Naukowego pedagogicznego[2]. Od 1946 roku był redaktorem serii wydawniczej „Biblioteka Narodowa”[2][1]. Był redaktorem „Przeglądu Historyczno-Oświatowego[2]. Interesował się głównie dziejami szkolnictwa w drugiej połowie XIX wieku oraz w okresie dwudziestolecia międzywojennego, a także historią nauki w XIX i XX wieku[1].

Został pochowany na Cmentarzu Salwatorskim w Krakowie[2]. Był żonaty, miał syna[2].

Ważniejsze prace[edytuj | edytuj kod]

  • Udział Galicji w walce o szkołę polską (1934)[1]
  • Sprawa wyższego wykształcenia kobiet w Polsce w wieku XIX (1939)[1]
  • Akademia Umiejętności w Krakowie 1873–1918. Zarys dziejów (1958)[1]
  • Studia Polaków w Uniwersytecie w Liège 1880–1914 (1969)[1]

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g Wincenty Okoń: Nowy słownik pedagogiczny. Warszawa: Wydawnictwo Akademickie "Żak", 2001, s. 132-133. ISBN 83-88149-41-5.
  2. a b c d e f g h i j k l m n Jan Hulewicz. Nekrologi. „Dziennik Polski”. Nr 220, s. 4, 10 października 1980. 
  3. Z żałobnej karty. „Biuletyn”. Nr 41, s. 97, Czerwiec 1981. Koło Lwowian w Londynie. 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Wincenty Okoń, Nowy słownik pedagogiczny, Wydawnictwo Akademickie "Żak", Warszawa 2007, s. 140.