Jan Huszcza

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jan Huszcza
Data i miejsce urodzenia 24 grudnia 1917
Zagościnie
Data i miejsce śmierci 26 czerwca 1986
Łódź
Narodowość  Polska
Odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi
Grób Jana Huszczy na Cmentarzu Komunalnym Zarzew w Łodzi

Jan Huszcza (ur. 24 grudnia 1917 Zagiściniach na Wileńszczyźnie, zm. 26 czerwca 1986 w Łodzi) – polski poeta, prozaik i satyryk.

Życiorys[edytuj]

Studiował na Wydziale Prawa Uniwersytetu Stefana Batorego w Wilnie oraz w Wyższej Szkole Nauk Politycznych w Wilnie. Debiutował w 1934 na łamach prasy wileńskiej jako poeta. Ogłosił w 1938 tom poezji Ballada o podróżnych. W 1940 został wywieziony do Kazachstanu, gdzie przebywał do 1943. W latach 1944-1945 służył w Ludowym Wojsku Polskim. W latach 1955-1957 był redaktorem dwutygodnika "Kronika", zaś w latach 1970-1971 był redaktorem naczelnym czasopisma "Osnowa".

Spoczywa na Cmentarzu Komunalnym Zarzew w Łodzi[1].

Twórczość wybrana[edytuj]

  • Pamiętnika liryczny
  • Łbem o ścianę
  • Miasteczko nad Olszaną
  • Obrączki z kajdan
  • Pied à terre
  • Ballada o podróżnych
  • Lata spośród lat
  • Miłości dzień powszedni
  • O ludziach i z ludźmi
  • Obrączki z kajdan
  • Od starorzecza
  • Pied à terre
  • Pory czasu człowieczego
  • Rozmowy i zaklęcia
  • Stara pijalnia
  • W kwileniu czajek
  • Sęp Sibiru, Wydawnictwo Łódzkie, Łódź 1983, 335 stron
  • Wiersze
  • Podróż sentymentalna, Wydawnictwo Pojezierze, Olsztyn 1972
  • Matylda, Wydawnictwo Pojezierze, Olsztyn 1974

Odznaczenia[edytuj]

Przypisy

Bibliografia[edytuj]

  • Lesław Bartelski M.: Polscy pisarze współcześni, 1939-1991: Leksykon. Wydawn. Nauk. PWN. ISBN 83-01-11593-9.