Jan IV z Dražic

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jan IV z Dražic
Herb Jan IV z Dražic
Data urodzenia ok. 1250
Data i miejsce śmierci 5 stycznia 1343
Praga ?
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Nominacja biskupia 1301
Sakra biskupia 10 grudnia 1301

Jan IV z Dražic, znany także jako: Johann IV von Draschitz (ur. ok. 1250 r., zm. 5 stycznia 1343 r. prawdopodobnie w Pradze) – czeski duchowny katolicki, biskup praski od 1301 r.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Pochodzenie i początki kariery[edytuj | edytuj kod]

Jan pochodził ze starego czeskiego rodu szlacheckiego, Dražiców. Jego rodzicami byli Grzegorz z Dražic (Řehník Dražice), urzędnik sądowego i dworzanin Przemysła Ottokara II oraz Anna z domu Skyšice.

Pierwsza wzmianka na temat Jana pochodzi z 1274 r., kiedy otrzymał prebendę w Žatec z racji tego, że został członkiem praskiej kapituły katedralnej oraz kanonikiem wyszehradzkim. Przed 1287 r. otrzymał święcenia subdiakonackie.

Elekcja na biskupa praskiego[edytuj | edytuj kod]

Po śmierci biskupa praskiego Grzegorza został wybrany w 1301 r, przez kapitułę katedralną na jego następcę. Niedługo potem inwestytury udzielił mu król Wacław II, a 10 grudnia 1301 r. został wyświęcony na biskupa przez ówczesnego biskupa bazylejskiego Piotr von Aspelta, który służył w Kancelarii Królestwa Czeskiego.

Działalność polityczna[edytuj | edytuj kod]

Po zamordowaniu Wacława III w 1306 r.[1], ostatniego z dynastii Przemyślidów na czeskim tronie zaangażował się w sprawę sukcesyjną. W 1310 r. poprał starania Jana Luksemburskiego o koronę czeską, stając się w późniejszym okresie jednym z jego najbliższych współpracowników, m.in. w 1313 r. towarzyszył mu na Sejmie Rzeszy w Ratyzbonie.

Rządy w diecezji[edytuj | edytuj kod]

Zaangażowanie w bieżące sprawy polityczne nie zakłóciło jego działalności duszpasterskiej. W 1308 r. przezwyciężając opór szlachty osiągnął pełną jurysdykcję nad podległymi sobie parafiami. Zwołał synod diecezjalny w sierpniu tego samego roku, na którym przyjęto statuty przestrzegania w pełni prawa kanonicznego. W 1312 r. przeprowadził kolejny synod.

Był przeciwnikiem inkwizycji i wrogo odnosił się do praktykowanych przez nich metod walki z heretykami. Z tego powodu został w 1318 r. wezwany do Awinionu, gdzie został zawieszony w obowiązkach. Oczyszczono go z zarzutów wspierania heretyków w 1326 r., jednak dopiero trzy lata później udało mu się powrócić do Pragi.

Dbał o rozwój budownictwa sakralnego wznosząc nowe klasztory, m.in. dla augustianów w Rudnicy, ufundował również tam szpital dla ubogich oraz kamienny most przez Łabę. Dał się poznać jako mecenas kultury i sztuki, poszerzając kolekcję praskiej biblioteki biskupiej o cenne rękopisy.

Zmarł w 1343 r. i został pochowany w katedrze św. Wita, przy ufundowanym przez jego rodzinie ołtarzu.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Słownik władców Europy średniowiecznej, pod red. J. Dobosza i M. Serwańskiego, Poznań 1998, s. 376.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Hledíkova Z., Die Bischöfe des Heiligen Römischen Reiches 1198-1448, ​ISBN 3-428-10303-3​, s. 585-587.
  • Buben M. M., Encyklopedie českých a moravských sídelních biskupů, Praha 2000, ​ISBN 80-902811-0-9​.
  • Zdeňka Hledíková, Biskup Jan IV. z Dražic (1301-1343), wyd. Vyd. 1, Praha: Univerzita Karlova, 1991, ISBN 80-7066-611-0, OCLC 30871275.
  • Chaloupecký V., Jan IV. z Dražic, poslední biskup pražský. Praha 1908.
  • Sedláček A., hasło: "z Dražic", [w:] Ottův slovník naučný, t. 12, str. 1059.