Jan Ignacy Korytkowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jan Ignacy Korytkowski
Biskup tytularny Hermopolis Maior, prezbiter
Kraj działania Polska
Data i miejsce urodzenia 31 grudnia 1824
Gniezno
Data i miejsce śmierci 14 maja 1888
Gniezno
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Inkardynacja archidiecezja gnieźnieńska
Prezbiterat 10 sierpnia 1851

Jan Ignacy Korytkowski (ur. 31 grudnia 1824 w Gnieźnie, zm. 14 maja 1888 tamże) – duchowny katolicki, historyk, archiwista, bibliotekarz, biskup-nominat pomocniczy gnieźnieński.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

10 sierpnia 1851 otrzymał święcenia kapłańskie. W ciągu kariery duchownej pełnił szereg funkcji kościelnych, m.in. prodziekana i dziekana (1869) dekanatu kępińskiego. W grudniu 1869 otrzymał nominację arcybiskupa Ledóchowskiego na kanonika kapituły metropolitalnej gnieźnieńskiej. Krótko przed śmiercią został mianowany biskupem tytularnym hermopolitańskim, z obowiązkami biskupa pomocniczego archidiecezji gnieźnieńskiej. Zmarł przed otrzymaniem sakry biskupiej.

Zasłużył się przede wszystkim jako historyk. Opracował dzieła, podstawowe dla historii polskiej hierarchii kościelnej:

W uznaniu zasług dla historii Kościoła został członkiem-korespondentem Akademii Umiejętności w Krakowie oraz honorowym doktorem teologii na Wydziale Teologicznym UJ (1887).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Maria Wojciechowska, Jan Ignacy Korytkowski, Polski Słownik Biograficzny, tom XIV, 1968–1969