Jan Jabłoński (żołnierz)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Jan Jabłoński ps. Drzazga, Tumry - (ur. 28 maja 1913 w Zakrzowie, zm. 23 maja 1993) – żołnierz Batalionów Chłopskich, komendant rejonu IV[1] obwodu Puławy Okręgu Lublin tej organizacji, major, działacz ruchu ludowego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Jan Jabłoński urodził się 28 maja 1913 w rodzinie chłopskiej. Przed wybuchem II wojny światowej był rolnikiem. Działał w Związku Młodzieży Wiejskiej Wici a w 1932 wstąpił do Stronnictwa Ludowego.

Podczas wojny włączył się w działalność podziemną, w 1940 wstąpił do Związku Walki Zbrojnej lecz później przeszedł do Batalionów Chłopskich. W tej ostatniej organizacji był dowódcą Oddziałów Specjalnych w gminie Kamień oraz komendantem rejonu IV obwodu Puławy Okręgu Lublin. Dowodził wieloma akcjami bojowymi i w wielu brał udział. Wśród nich można wymienić: wysadzenie pociągu amunicyjnego pod Gołębiem, zatopienie statku Tannenberg czy rozbicie urzędu gminy w Szczekarkowie.

Po wojnie wstąpił do Milicji Obywatelskiej. Ukończył szkołę średnią i od 1948 pracował w organizacjach spółdzielczych i przedsiębiorstwach państwowych. Był członkiem ZSL. Zmarł 23 maja 1993 i został pochowany w Wilkowie

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Stefan Rodak Maszerują s. 32

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]