Jan Jaromir Aleksiun

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Jan Jaromir Aleksiun (ur. 2 lutego 1940 w Nowej Wilejce) – polski grafik, malarz, specjalizujący się w plakacie oraz rysunku; nauczyciel akademicki związany z wrocławską Państwową Wyższą Szkołą Sztuk Plastycznych we Wrocławiu i jej drugi rektor w latach 1980-1982.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w 1940 roku w Nowej Wilejce koło Wilna. Po ukończeniu kolejno szkoły podstawowej i średniej studia w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych we Wrocławiu w latach 1959–1966 na Wydziale Ceramiki i Szkła w Katedrze Grafiki. Dyplom uzyskał w Pracowni Grafiki u prof. Stanisława Dawskiego. Po zakończeniu studiów przez trzy lata pracował w Zakładach Elektronicznych „Elwro” jako grafik.

W 1969 roku zatrudniony został na swojej macierzystej uczelni jako asystent na godzinach zleconych, zaś od 1970 roku jako etatowy asystent Katedrze Grafiki Wydziału Malarstwa, Grafiki i Rzeźby. W 1973 roku przeprowadził przewód I stopnia, a w 1979 przewód habilitacyjny (II stopnia). W 1981 roku objął stanowisko kierownika Katedry Grafiki. W latach 1981–1982 piastował funkcję rektora wrocławskiej uczelni artystycznej. W 1990 roku uzyskał tytuł profesora. W latach 1999-2005 był dziekanem Wydziału Grafiki.

Uprawia rysunek, malarstwo, plakat, grafikę. Był promotorem 3 przewodów doktorskich. Brał udział w licznych wystawach w kraju i zagranicą. Jest laureatem nagród z dziedziny plakatu, grafiki i rysunku, w tym nagrody Ministra Kultury i Sztuki z 1994 roku. W 2006 zastał odznaczony Złotym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”[1].

Jego żoną jest malarka Mira Żelechower-Aleksiun, z którą ma córkę, Natalię Aleksiun.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]