Jan Kaczkowski (duchowny)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jan Kaczkowski
Jan Kaczkowski podczas wywiadu (2014)
Jan Kaczkowski podczas wywiadu (2014)
Kraj działania Polska
Data i miejsce urodzenia 19 lipca 1977
Gdynia
Data i miejsce śmierci 28 marca 2016
Sopot
Dyrektor Puckiego Hospicjum pw. św. Ojca Pio
Okres sprawowania 2009–2016
Wyznanie katolicyzm
Kościół rzymskokatolicki
Inkardynacja archidiecezja gdańska
Prezbiterat 15 czerwca 2002
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski

Jan Adam Kaczkowski[1] (ur. 19 lipca 1977 w Gdyni, zm. 28 marca 2016 w Sopocie) – polski duchowny rzymskokatolicki, prezbiter, doktor nauk teologicznych, bioetyk, organizator i dyrektor Puckiego Hospicjum pw. św. Ojca Pio.

Życiorys[edytuj]

Urodził się 19 lipca 1977 w Gdyni. Dorastał w Sopocie, gdzie kształcił się w Środowiskowym Liceum Ogólnokształcącym. W 1996 zdał maturę[2]. Studia filozoficzno-teologiczne odbył w Gdańskim Seminarium Duchownym, kończąc je w 2002 z magisterium z teologii[2]. 15 czerwca 2002 otrzymał święcenia prezbiteratu. Został inkardynowany do archidiecezji gdańskiej[3]. W 2007 na Uniwersytecie Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie na podstawie dysertacji Godność człowieka umierającego a pomoc osobom w stanie terminalnym – studium teologiczno-moralne uzyskał doktorat nauk teologicznych[4]. W 2008 ukończył studia podyplomowe z bioetyki na Uniwersytecie Papieskim Jana Pawła II w Krakowie[2].

W latach 2002–2007 pracował jako wikariusz w parafii Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Pucku[3][5] W 2007 po zwolnieniu z obowiązków wikariuszowskich pozostał w parafii w charakterze pomocy duszpasterskiej[3]. Objął funkcję kapelana domu pomocy społecznej i szpitala w Pucku[2]. Od 2004 do 2011 był katechetą w Liceum Ogólnokształcącym w Pucku i w Zespole Szkół Ponadgimnazjalnych w Rzucewie[6]. W 2010 został wykładowcą bioetyki na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu[6][7].

W 2004 był jednym z założycieli Puckiego Hospicjum Domowego. W latach 2007–2009 koordynował prace budowy Puckiego Hospicjum pw. św. Ojca Pio, a w 2009 został jego dyrektorem i prezesem zarządu. Utworzył program szkoleniowy w zakresie bioetyki chrześcijańskiej. Prowadzący wykłady i warsztaty z tematyki hospicyjnej[2]. Organizator warsztatów z komunikacji i etyki w medycynie dla studentów medycyny i prawa pod nazwą Areopag Etyczny[8]. W wolontariat hospicyjny angażował tzw. trudną młodzież i osoby skazane[2].

Został ambasadorem zorganizowanych w 2016 w Krakowie Światowych Dni Młodzieży[9].

Od urodzenia miał lewostronny niedowład i dużą wadę wzroku[10]. Zdiagnozowano u niego nowotwór nerki (wyleczony) i glejaka mózgu[11].

Zmarł 28 marca 2016 w rodzinnym domu w Sopocie[12]. Został pochowany 1 kwietnia 2016 na Cmentarzu Komunalnym w Sopocie[13].

Jako vloger publikował swoje filmy na portalu Boska.TV[14]. Na podstawie rozmów z nim powstały książki Szału nie ma, jest rak (Więź, 2013), Życie na pełnej petardzie. Czyli wiara, polędwica i miłość (Wydawnictwo WAM, 2015), Dasz radę. Ostatnia rozmowa (Wydawnictwo WAM, 2016), Żyć aż do końca. Instrukcja obsługi choroby (Więź, 2017), Dekalog księdza Jana Kaczkowskiego (Wydawnictwo WAM, 2017). Autor książek Grunt pod nogami (Wydawnictwo WAM, 2016) i Ekskluzywny żebrak. Czyli ks. Jan Kaczkowski o tym co najważniejsze (zapis materiałów video, homilii i konferencji wygłoszonych przez księdza Kaczkowskiego; Wydawnictwo Unitas, 2016).

Odznaczenia, tytuły, wyróżnienia[edytuj]

Postanowieniem prezydenta RP Bronisława Komorowskiego z 11 kwietnia 2012 został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski[1][2].

Nadano mu tytuł honorowego obywatela Pucka[15]. W 2016 otrzymał Honorowe Wyróżnienie za Zasługi dla Województwa Pomorskiego[16].

Papieska Rada ds. Duszpasterstwa Służby Zdrowia wyróżniła go medalem „Curate Infirmos”[11]. Został laureatem Nagrody Ślad im. Biskupa Jana Chrapka (2014)[14], nagrody Pontifici przyznawanej przez warszawski Klub Inteligencji Katolickiej (2014)[17], Nagrody Newsweeka im. Teresy Torańskiej za działalność publiczną (2014)[18], Medalu św. JerzegoTygodnika Powszechnego” (2015)[19], Róży Gali za działalność charytatywną (2015)[20] oraz konkursu Sukces Roku 2015 w Ochronie Zdrowia w kategorii osobowość roku[21].

Przypisy[edytuj]

  1. a b M.P. z 2012 r. poz. 753 – pkt 20. [dostęp 2014-08-24].
  2. a b c d e f g Puck. Krzyż Kawalerski dla ks. Jana Kaczkowskiego. hospicja.pl (arch.), 2012-09-12. [dostęp 2017-07-22].
  3. a b c Ks. dr Jan Kaczkowski. diecezja.gdansk.pl (arch.). [dostęp 2016-12-25].
  4. Jan Kaczkowski w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska. nauka-polska.pl. [dostęp 2014-05-10].
  5. Zmiany personalne w roku 2002. diecezja.gdansk.pl (arch.). [dostęp 2016-12-25].
  6. a b Ksiądz Jan Kaczkowski – świadectwo walki z glejakiem. zwrotnikraka.pl, 2013-11-26. [dostęp 2014-08-24].
  7. Ł. Kaźmierczak. Załatwiam coś ważnego. „Przewodnik Katolicki”. 29/2014. ISSN 0137-8384. [dostęp 2015-07-05]. 
  8. B. Aksamit: My, doktooorzy. wyborcza.pl, 2010-06-17. [dostęp 2014-08-24].
  9. Ambasadorzy. krakow2016.com. [dostęp 2017-06-23].
  10. J. Mikołajewski: W godzinę śmierci wezwij mnie. wyborcza.pl, 2014-08-22. [dostęp 2014-08-24].
  11. a b P. Wilczyński: Sklepany przez Kościół, kocham Kościół. tygodnik.onet.pl (arch.), 2012-11-20. [dostęp 2015-08-17].
  12. E. Stawikowska, A. Kozłowska: Ks. Jan Kaczkowski nie żyje. trojmiasto.wyborcza.pl, 2016-03-28. [dostęp 2016-03-28].
  13. Pogrzeb ks. Jana Kaczkowskiego w Pucku i Sopocie. dziennikbaltycki.pl, 2016-04-01. [dostęp 2016-04-01].
  14. a b Ks. Jan Kaczkowski i Piotr Żyłka laureatami tegorocznej Nagrody Ślad (opis). ekai.pl, 2014-06-28. [dostęp 2014-08-24].
  15. Wykaz przyznanych tytułów. miastopuck.pl (arch.). [dostęp 2016-09-02].
  16. Uchwała Nr 202/XVIII/16 Sejmiku Województwa Pomorskiego. bip.pomorskie.eu, 2016-03-28. [dostęp 2016-03-28].
  17. Nagroda Pontifici. kik.waw.pl. [dostęp 2014-10-27].
  18. Nagrody Newsweeka im. Teresy Torańskiej przyznane. fundacjatoranskiej.pl. [dostęp 2015-11-21].
  19. B. Strzelczyk: „Tygodnik” i gwiazdy: 70 lat Tygodnika Powszechnego. tygodnikpowszechny.pl, 2015-04-29. [dostęp 2015-12-28].
  20. Róże Gali 2015. Znamy laureatów! [ZDJĘCIA]. telemagazyn.pl, 2015-11-23. [dostęp 2105-11-23].
  21. Wyniki konkursu. termedia.pl. [dostęp 2016-03-28].

Linki zewnętrzne[edytuj]