Jan Kanty Lenczowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jan Kanty Lenczowski
biskup tytularny Abdery
Herb Jan Kanty Lenczowski
Kraj działania Polska
Data i miejsce urodzenia 22 października 1721
Kamieńsk (Wołyń)
Data śmierci 24 sierpnia 1807
biskup pomocniczy krakowski
Okres sprawowania 1767–1807
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 8 sierpnia 1751
Nominacja biskupia 31 sierpnia 1767
Sakra biskupia 1768

Jan Kanty Lenczowski (ur. 22 października 1721 w Kamieńsku na Wołyniu, zm. 24 sierpnia 1807) – ksiądz katolicki, biskup pomocniczy diecezji krakowskiej dla okręgu lubelskiego[1], dziekan kolegiaty lubelskiej, kanonik chełmski i krakowski, doktor obojga praw[2].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w Kamieńsku, w diecezji łuckiej na Wołyniu, w rodzinie szlacheckiej legitymującej się herbem Strzemię [3]. 8 sierpnia 1751 otrzymał święcenia kapłańskie. Kształcił się w Akademii Zamojskiej. Mianowany w 1758 proboszczem w Rykach (funkcję tę sprawował do 1802) [4]. W 1760 objął probostwo w Czemiernikach oraz został dziekanem kapituły lubelskiej. W 1762 uzyskał doktorat obojga praw.

6 marca 1767 mianowany przez biskupa Kajetana Sołtyka biskupem pomocniczym diecezji krakowskiej dla okręgu lubelskiego [5]. 31 sierpnia 1767 uzyskał od papieża Klemensa III potwierdzenie tego wyboru oraz nominację na stolicę tytularną Abdery. Sakrę biskupią przyjął w 1768 [6]. Otrzymał od biskupa Sołtyka prawo do wykonywania czynności pontyfikalnych i obsadzania probostw na terenie województwa lubelskiego. Od 1770 również prawo noszenia infuły na tym terenie [3].

W 1773 został kanonikiem, a następnie archidiakonem sandomierskim. W 1790 roku był członkiem Komisji Porządkowej Cywilno-Wojskowej dla ziemi lubelskiej i powiatu urzędowskiego województwa lubelskiego[7]. W 1797 roku został archidiakonem lubelskim. Funkcje te pełnił prawie do swojej śmierci. Po utworzeniu diecezji lubelskiej w 1805 pozostał na jej terenie [1]. Zmarł 24 sierpnia 1807.

Odznaczony Orderem Świętego Stanisława w 1788 roku[8].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Kościół lubelski 1805 - 2005. Poczet biskupów lubelskich. KUL - Biblioteka uniwersytecka. [dostęp 2012-01-24].
  2. Jan Wiśniewski, Katalog prałatów i kanoników sandomierskich od 1186-1926 r. tudzież sesje kapituły sandomierskiej od 1581 do 1866 r., Radom 1928, s. 177.
  3. a b Piotr Biliński: Żywoty Biskupów sufraganów krakowskich. Tygodnik Salwatorski, nr 5/320, 2001-02-04. [dostęp 2012-01-24].
  4. Tomasz Niemirowski: Encyklopedia Ryk. Urząd Miejski w Rykach. [dostęp 2012-01-24].
  5. Bolesław Kumor: Dzieje diecezji krakowskiej do roku 1795, Tom 2. Kraków: Wydawn. Św. Stanisława BM Archidiecezji Krakowskiej, 1999, s. 107-109. ISBN 83-87960-03-9.
  6. Giovanni Lenczowski w bazie catholic-hierarchy.org (ang.)
  7. Dziennik rządowo-ekonomiczno handlowy. Zaymuiący różne Wiadomości, Rządowe, Handlowe, Ekonomiczne, Fabryczne, Kontraktowe na Dobra, Summy, i Produkta. Zajmujący 3 miesiące kwiecień may czerwiec 1790. R.5. T. II., s. 392.
  8. Ciąg dalszy Kalendarzyka narodowego i obcego na rok ... 1792 czyli II część, z konstytycyami od roku 1788 dnia 6 października do roku 1791 dnia 23 grudnia przez daty oznaczonemi, s. 412.