Jan Kanty Lubański

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Jan Kanty Lubański
Ilustracja
Portret Jana Kantego Lubańskiego,
drzeworyt sztorcowy, 1884
Herb
Grzymała
Data i miejsce urodzenia

1820
Lubań

Data i miejsce śmierci

15 sierpnia 1884
Lubań

Ojciec

Jan Lubański

Matka

Tekla z Prószyńskich

Żona

Aleksandra Sulistrowska

Dzieci

1. Aleksander Jan Eustachy
2. Eustachy

Jan Kanty Lubański, herbu Grzymała (ur. 1820 w Lubaniu, zm. 15 sierpnia 1884 tamże) – ziemianin, właściciel majątku Lubań, bankier, działacz społeczny i filantrop, marszałek szlachty oszmiańskiej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Studiował w Mitawie, potem w Berlinie; mając niespełna dwadzieścia lat stracił rodziców, skutkiem czego przerwał edukację i powrócił do rodzinnego majątku w Lubaniu. W latach 1852–1859 był marszałkiem szlachty oszmiańskiej, w 1872 roku został dyrektorem Banku Ziemiańskiego w Wilnie; pełnił także funkcję dyrektora tamtejszego Banku Handlowego. Był bardzo ceniony zarówno za działalność społeczną i filantropijną, jak również za obronę szlacheckiej własności ziemskiej.

Zmarł w swoim majątku w Lubaniu, został pochowany w rodzinnym grobie w Horodyszczu koło Wilejki.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jan Kanty Lubański (Wspomnienie pośmiertne), „Tygodnik Ilustrowany” 1884, nr 97, s. 289–290.