Jan Kanty Wodzicki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jan Kanty Wodzicki
kanonik krakowski
scholastyk wiślicki
Ilustracja
portret pędzla nieznanego autora po 1807 roku
Herb Jan Kanty Wodzicki
Data i miejsce śmierci 1821
Kraków
kanonik krakowski
Okres sprawowania od 1760
opat komendatoryjny mogilski
Okres sprawowania od 1764
Wyznanie katolickie
Kościół łaciński
Inkardynacja archidiecezja krakowska
Prezbiterat
Odznaczenia
Order Orła Białego Order Świętego Stanisława (Rzeczpospolita Obojga Narodów)

Jan Kanty Wodzicki herbu Leliwa (zm. 1821 w Krakowie) – kanonik krakowski od 1760, opat komendatoryjny mogilski od 1764, prezydent Trybunału Głównego Koronnego, scholastyk wiślicki, odznaczony Orderem Orła Białego w 1792, kawaler Orderu Świętego Stanisława od 1782. [1], prałat krakowskiej kapituły katedralnej w 1818 roku[2].

Jako kanonik krakowskiej kapituły katedralnej przystąpił do Konfederacji Generalnej Królestwa Polskiego w 1812 roku[3].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jerzy Seweryn Dunin-Borkowski, Genealogie żyjących utytułowanych rodów polskich, Lwów 1895

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Kawalerowie i statuty Orderu Orła Białego 1705-2008, 2008, s. 266.
  2. Nowy Kalendarzyk Polityczny na Rok 1819, Warszawa 1818, s. 96.
  3. Dziennik Konfederacyi Jeneralnej Królestwa Polskiego. 1812, nr 7, s. 45.