Jan Karski (biskup)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jan Karski
Biskup
Herb duchownego
Data i miejsce urodzenia

22 października 1726[a]
Zakliczewo

Data i miejsce śmierci

25 października 1784
Warszawa

Biskup pomocniczy gnieźnieński
Okres sprawowania

1771–1784

Wyznanie

katolicyzm

Kościół

rzymskokatolicki

Prezbiterat

7 lipca 1754

Nominacja biskupia

29 lipca 1771

Sakra biskupia

15 listopada 1772

Odznaczenia
Order Świętego Stanisława (Rzeczpospolita Obojga Narodów)
Sukcesja apostolska
Data konsekracji

15 listopada 1772

Konsekrator

Andrzej Stanisław Młodziejowski

Współkonsekratorzy

Jan Stefan Giedroyć,
Ignacy Franciszek Ossoliński OFMConv

Jan Karski herbu Boleścic (Tępa Podkowa) (ur. 22 października 1726[a] w Zakliczewie, zm. 25 października 1784 w Warszawie) – polski duchowny rzymskokatolicki, biskup pomocniczy gnieźnieński, prezydent Trybunału Głównego Koronnego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

7 lipca 1754 otrzymał święcenia prezbiteriatu. Był dziekanem w Łowiczu, kanonikiem gnieźnieńskiej kapituły katedralnej (od 1760) oraz opatem komendatoryjnym opactwa benedyktyńskiego w Płocku. Jako przedstawiciel duchowieństwa sądził w Trybunale Głównym Koronnym, którego był prezydentem.

29 lipca 1771 papież Klemens XIV prekonizował go biskupem pomocniczym archidiecezji gnieźnieńskiej oraz biskupem in partibus infidelium ionopolitańskim. 15 listopada 1772 przyjął sakrę biskupią z rąk biskupa poznańskiego Andrzeja Stanisława Młodziejowskiego. Współkonsekratorami byli biskup inflancko-piltyński Jan Stefan Giedroyć oraz koadiutor diecezji bakowskiej Ignacy Franciszek Ossoliński OFMConv.

Otrzymał Order Świętego Stanisława. Urząd biskupa pełnił do śmierci 25 października 1784.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. a b dzień niepewny