Jan Kazimierz de Alten Bokum

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jan Kazimierz de Alten Bokum
Herb Jan Kazimierz de Alten Bokum
Data urodzenia 1666
Data i miejsce śmierci 30 czerwca 1721
Byszwałd
biskup diecezjalny przemyski
Okres sprawowania 1701 – 1719
biskup diecezjalny chełmiński
Okres sprawowania 1719 – 1721
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 2 lutego 1689
Nominacja biskupia 18 lipca 1701
Sakra biskupia 24 sierpnia 1701

Jan Kazimierz de Alten Bokum herbu Paprzyca (ur. w 1666, zm. 30 czerwca 1721 w Byszwałdzie) – biskup przemyski i chełmiński, podkanclerzy koronny, administrator apostolski diecezji pomezańskiej, sekretarz królewski, opat czerwiński w latach 1710-1722[1].

W latach 1690-1691 był sekretarzem króla Jana III Sobieskiego, odbywał wiele misji dyplomatycznych. W 1696 poparł elekcję Augusta II, za co ten wynagrodził go czyniąc sekretarzem wielkim koronnym. W 1701 został biskupem przemyskim. Jego siostra Urszula Katarzyna Bokum została wówczas kochanką króla i niechętni biskupowi w tym upatrywali tajemnicę jego szybkiej kariery. Wyznaczony w 1702 przez króla na urząd biskupa krakowskiego, nie został jednak zatwierdzony przez papieża. Był członkiem konfederacji sandomierskiej 1704 roku[2]. W 1712 został podkanclerzym koronnym. W wyniku konfliktów z kapituła przemyską 27 czerwca 1718 przeniesiony został na biskupstwo chełmińskie. Równocześnie (w latach 17181721) pełnił funkcję administratora apostolskiego diecezji pomezańskiej.

Bibliografia[edytuj]

Przypisy

  1. Henryk Folwarski, Poczet opatów kanoników regularnych w Czerwińsku, w: Nasza Przeszłość, t. VI, 1957, s. 80.
  2. Actum In Castro Sandomiriensi Sabbatho Ante Festvm Sanctorum Viti et Modesti martyrum proximo, Anno Domini millesimo sptingentesimo quarto, [b.n.s.].