Jan Krzysztof Bielecki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jan Krzysztof Bielecki
JKBielecki-o1108699592.jpg
Data i miejsce urodzenia 3 maja 1951
Bydgoszcz
Prezes Rady Ministrów
Okres od 12 stycznia 1991
do 5 grudnia 1991
Przynależność polityczna Kongres Liberalno-Demokratyczny
Poprzednik Tadeusz Mazowiecki
Następca Jan Olszewski
Odznaczenia
Order Orła Białego Odznaka Honorowa „Bene Merito”
Jan Krzysztof Bielecki podczas konferencji poświęconej 25. rocznicy utworzenia Tymczasowej Komisji Koordynacyjnej NSZZ „Solidarność” (2007)

Jan Krzysztof Bielecki i (ur. 3 maja 1951 w Bydgoszczy) – polski polityk i ekonomista.

W 1991 prezes Rady Ministrów, w latach 1989–1993 poseł na Sejm X i I kadencji, w latach 1992–1993 minister-członek Rady Ministrów ds. kontaktów z Europejską Wspólnotą Gospodarczą, w latach 2003–2010 prezes zarządu Banku Pekao. Kawaler Orderu Orła Białego.

Życiorys[edytuj kod]

Absolwent II LO im. Władysława Pniewskiego w Gdańsku. Ukończył następnie w 1973 studia na Uniwersytecie Gdańskim w Sopocie na Wydziale Ekonomiki Transportu ze specjalnością ekonomiki transportu morskiego. W latach 70. pracował jako asystent w Instytucie Ekonomiki Transportu Wodnego. Był jednym z ekspertów „Solidarności”. W okresie stanu wojennego współpracował z podziemnymi władzami związku. W maju 1982 za działalność opozycyjną został usunięty z pracy w Ministerstwie Przemysłu Maszynowego, gdzie był zatrudniony od 1980 w Ośrodku Doskonalenia Kadr Kierowniczych. W latach 1982–1985 prowadził własną działalność gospodarczą, następnie założył spółdzielnię Doradca, zatrudniającą m.in. represjonowanych działaczy opozycji.

Z ramienia Komitetu Obywatelskiego pełnił funkcję posła X kadencji, należał do Obywatelskiego Klubu Parlamentarnego. Od stycznia do grudnia 1991 sprawował urząd prezesa Rady Ministrów.

Znalazł się wśród założycieli Kongresu Liberalno-Demokratycznego, w wyborach do Sejmu w 1991 z list tej partii został ponownie posłem, uzyskując największą w kraju liczbę głosów (115 002). W rządzie Hanny Suchockiej zajmował stanowisko ministra ds. integracji europejskiej.

Od listopada 1993 był dyrektorem i przedstawicielem Polski w Europejskim Banku Odbudowy i Rozwoju w Londynie. Po połączeniu KLD z Unią Demokratyczną należał do Unii Wolności, z której odszedł w 2001 po powstaniu PO.

1 października 2003 objął funkcję prezesa zarządu Banku Pekao S.A. W listopadzie 2009 podał się do dymisji z zajmowanego stanowiska, zakończył urzędowanie w styczniu 2010. Od 15 stycznia 2010 był przewodniczącym rady Polskiego Instytutu Spraw Międzynarodowych[1]. 9 marca 2010 został powołany przez premiera Donalda Tuska na przewodniczącego Rady Gospodarczej przy Prezesie Rady Ministrów. Po objęciu stanowiska premiera przez Ewę Kopacz zastąpił go Janusz Lewandowski.

Odznaczenia i wyróżnienia[edytuj kod]

Ordery i odznaczenia
Nagrody i wyróżnienia

Przypisy

  1. Informacje na stronie PISM. [dostęp 10 listopada 2010].
  2. Prezydent wręczył Ordery Orła Białego. prezydent.pl, 10 listopada 2010. [dostęp 10 listopada 2010].
  3. Uroczystość wręczenia odznaczeń państwowych z okazji Dnia Służby Zagranicznej. msz.gov.pl, 17 listopada 2010. [dostęp 17 listopada 2010].

Bibliografia[edytuj kod]