Jan Krzysztof Glaubitz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jan Krzysztof Glaubitz
Data urodzenia około 1700
Data i miejsce śmierci 30 marca 1767
Wilno
Narodowość niemiecka
Dziedzina sztuki architektura
Epoka barok

Jan Krzysztof Glaubitz (niem. Johann Christoph Glaubitz; ur. ok. 1700 w Świdnicy, zm. 30 marca 1767 w Wilnie) – polski architekt niemieckiego pochodzenia, przedstawiciel późnego baroku, od 1737 działał w Wilnie. Luteranin.

Czerpał w swojej twórczości z baroku habsburskiego (charakterystyczne smukłe dwuwieżowe fasady kościołów).

Dzieła[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Struń (2) w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. XI: Sochaczew – Szlubowska Wola. Warszawa 1890.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Stanisław Lorentz: Jan Krzysztof Glaubitz – architekt wileński XVIII wieku. Warszawa: 1937.