Jan Leończuk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Jan Leończuk (ur. 24 czerwca 1950 w Łubnikach), polski poeta, prozaik, eseista, tłumacz.

Absolwent filologii polskiej Uniwersytetu Warszawskiego. Debiutował w Kontrastach 1970 r. Jego utwory drukowały m.in. w Poezja, Literatura, Tygodnik Kulturalny. Laureat nagrody im. Pietrzaka w 1991 roku. Jego prace przetłumaczono na angielski, francuski, arabski, białoruski, ukraiński oraz czeski. W jego tłumaczeniu ukazały się wiersze m.in. Nadziei Artymowicz, J. Geniusza, Hatifa al-Janabiego[1].

W 1998 roku został dyrektorem Książnicy Podlaskiej[2], największej biblioteki w północno-wschodniej Polsce.

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

Poezja[edytuj | edytuj kod]

  • Rachunek (1973)
  • Żalnik (1979)
  • Duszna noc (1980)
  • Sen odarty (1981)
  • W drodze do damaszku (1986)
  • Za horyzontem (1986)
  • Żertwa (1987)
  • Pieśni z karnawału (1991)
  • Zawołaj raz jeszcze ciemnym wierszem (1991)
  • Wiersze wybrane (1996)
  • W drodze do domu (1996)
  • Dotykanie ziemi (1997)
  • Coraz bliżej snu (1998)
  • Jeszcze jedno śnienie (1999)
  • Wiersze (2000)
  • Zapomniałem was drzewa moje (2000)

Proza[edytuj | edytuj kod]

  • Dwa opowiadania (1987)
  • Zapiśnik (1996)
  • Zapiski sołtysa (1997)
  • Zapiśnik drugi (2003)

Inne[edytuj | edytuj kod]

  • Zapiśnik trzeci (2005)

Odznaczenia i nagrody[edytuj | edytuj kod]

Trzykrotny laureat Nagrody Literackiej im. Wiesława Kazaneckiego w 1991,1996 i 2010 roku.

W czerwcu 2006 roku został odznaczony Brązowym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Anna Strynkowska, Barbara Piechowska, Jan Leończuk: bibliografia za lata 1970–2000, Suwałki: Miejska Biblioteka Publiczna im. Marii Konopnickiej, 2001, ISBN 83-911093-6-4, OCLC 831000928.
  2. Teresa Kruszewska: Z historii Książnicy Podlaskiej. Książnica Podlaska. [dostęp 2012-12-11].
  3. Medale „Gloria Artis” dla twórców kultury. muzyka.onet.pl, 2006-06-14. [dostęp 2012-12-11].