Jan Leon Kozietulski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jan Leon Hipolit Kozietulski
Ilustracja
pułkownik
Data i miejsce urodzenia 4 lipca 1778
Skierniewice
Data i miejsce śmierci 3 lutego 1821
Warszawa
Przebieg służby
Lata służby od 1806
Stanowiska szef szwadronu
dowódca pułku
Główne wojny i bitwy wojny napoleońskie
Bitwa pod Somosierrą
Odznaczenia
Krzyż Złoty Orderu Virtuti Militari Oficer Orderu Narodowego Legii Honorowej (Francja) Kawaler Orderu Narodowego Legii Honorowej (Francja) Ordre Imperial de la Reunion Chevalier ribbon.svg Order Świętej Anny I klasy (Imperium Rosyjskie)

Jan Leon Hipolit Kozietulski herbu Abdank (ur. 4 lipca 1778 w Skierniewicach, zm. 3 lutego 1821 w Małej Wsi) – pułkownik wojsk polskich, dowódca 3. szwadronu 1. Pułku Lekkokonnego Polskiego Gwardii Cesarskiej (1er Régiment de Chevau-Légers Polonais de la Garde Impériale), dowódca 3 Pułku Eklererów Gwardii Cesarskiej (3e régiment des éclaireurs de la Garde impériale), dowódca 4 Pułku Ułanów Królestwa Kongresowego. Baron Cesarstwa Francuskiego. Pochowany w podziemiach kościoła Świętej Trójcy w Belsku Dużym.

Wywód genealogiczny[edytuj]

4. Rafał Seweryn Kozietulski z Kozietuł      
    2. Antoni Kozietulski z Kozietuł
5. Zuzanna Turowska        
      1. Jan Leon Hipolit Kozietulski
6. Kasper Grotowski z Grotowic    
    3. Marianna Grotowska z Grotowic    
7. Konstancja Dobiecka z Dobiecina      
 

Uczestnik kampanii napoleońskich w latach 1806–1807 i 1808 r. w Hiszpanii. W kwietniu 1807 roku został dowódcą 3 szwadronu szwoleżerów. 30 listopada 1808 prowadził szarżę szwoleżerów na przełęczy Somosierra. Brał udział w kampanii austriackiej, w bitwie pod Wagram (1809), w kampanii rosyjskiej (1812–1813) i niemieckiej (1813–1814). Uczestnik bitwy narodów pod Lipskiem. Jego czyny są opiewane w pieśni "Marsz Kozietulskiego". W 1811 roku został baronem cesarstwa Francji.

Był kawalerem i oficerem Legii Honorowej od 1809. Odznaczony Krzyżem Złotym Orderu Virtuti Militari w 1810[1], Orderem Zjednoczenia i rosyjskim Orderem św. Anny.

Zmarł po długiej chorobie, którą pogłębiło fałszywe podejrzenie o sprzeniewierzenie pułkowej kasy, w wieku 43 lat 3 lutego 1821 w Warszawie. W uroczystościach żałobnych uczestniczyły tysiące mieszkańców stolicy. Pochowany został w kościele parafialnym w Belsku Dużym.

Od jego nazwiska ukuty został w latach zaborów, a następnie powtarzany w latach PRL-u, a nawet w III RP termin Kozietulszczyzna, dla podkreślenia skłonności Polaków do niepotrzebnej brawury prowadzącej do ogromnych strat bez widocznego efektu.

Był członkiem loży wolnomularskiej Zum Tempel der Weisheit (Świątynia Mądrości) w Warszawie i paryskiej Saint Louis de la Martinique des Frères réunis[2].

Jego imieniem nazwano przedwojenny 3 Pułk Szwoleżerów Mazowieckich.

Przypisy

  1. Napoleon i Polacy. Warszawa: Bellona, 2005, s. 242
  2. Wykaz polskich lóż wolnomularskich oraz ich członków w latach 1738 – 1821 poprzedzony zarysem historji wolnomularstwa polskiego i ustroju Wielkiego Wschodu Narodowego Polskiego: uzupełnienia i aneksy, opracował Ludwik Hass, b.r.w., s. 70

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]