Jan Lisiecki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jan Lisiecki (2010)

Jan Lisiecki (ur. 23 marca 1995) – kanadyjski pianista narodowości polskiej.

Życiorys[edytuj]

Urodził się w Calgary, w Kanadzie, jego rodzice są emigrantami z Polski. Posiada polskie obywatelstwo. Posługuje się językiem polskim i podkreśla swe związki z Polską: „Oczywiście, czuję się Polakiem i jestem z tego dumny. To, że urodziłem się w Calgary, to tak naprawdę w tej chwili dużo nie zmienia”[1]. Naukę gry na fortepianie rozpoczął w wieku 5 lat w konserwatorium Mount Royal University. Zadebiutował koncertem z orkiestrą w wieku 9 lat. W roku 2011 (z trzyletnim wyprzedzeniem) ukończył szkołę średnią, Western Canada High School w Calgary i podjął naukę w Glenn Gould School of Music w Toronto.

Kariera muzyczna[edytuj]

Występował m.in. w Carnegie Hall, Salle Cortot, Kaufman Hall, Gasteig, Seoul Arts Centre oraz w wielu innych salach koncertowych USA, Włoch, Wielkiej Brytanii, Szkocji, Francji, Polski, Japonii, Chin, Korei, Gwatemali i Kanady, u boku takich orkiestr jak m.in. National Arts Centre Orchestra, L'Orchestre Symphonique de Québec, Minnesota Orchestra, L'Orchestre Symphonique de Montréal, National Academy Orchestra, Sinfonietta Cracovia oraz Sinfonia Varsovia. Współpracował z Emanuelem Axem, Jamesem Ehnesem, Yo-Yo Ma, i Pinchasem Zukermanem. Wystąpił dla królowej brytyjskiej Elżbiety II przed 100-tysięczną publicznością zebraną na Parliament Hill w Ottawie. W 2010 roku zastąpował Nelsona Freire'a na czterech koncertach we Francji.

Gra także muzykę kameralną; współpracował z New Zealand String Quartet, Quatuor Ébène i Penderecki String Quartet, grając na licznych festiwalach ma całym świecie, m.in. w Auvers-sur-Oise, Menton, Merano, Seulu oraz na warszawskim „Chopin i jego Europa”.

Jego koncerty były transmitowane przez rozgłośnie radiowe całego świata, m.in. CBC/Radio-Canada, BBC, rozgłośnie austriackie, francuskie, niemieckie i Polskie Radio. W 2009 roku CBC National News wyemitowała dokument The Reluctant Prodigy w reżyserii Joe Schlesingera. Pojawił się również w programie stacji CBC „Next”. Transmisje jego koncertów pokazywano w TVP1 i TVP2 oraz we francuskiej stacji France 3.

Nazywany jest przez krytyków „unikalnym talentem” i „arystokratą fortepianu”[przez kogo?]. Podkreślają jego „zdumiewającą poetykę i pełne wyobraźni interpretacje”[2]. Sam artysta o swojej grze mówi: „To, że akurat jestem Polakiem wcale nie znaczy, że będę grał najlepiej Chopina. Tak jak Niemiec na pewno nie musi najlepiej grać np. Beethovena”[3].

Nagrania[edytuj]

Jan Lisiecki jest artystą wytwórni Deutsche Grammophon[4]. W Polsce natomiast, Narodowy Instytut Fryderyka Chopina wydał płytę z nagraniem dwóch koncertów fortepianowych Fryderyka Chopina w wykonaniu pianisty, zarejestrowanych na żywo z Sinfonią Varsovią pod batutą Howarda Shelleya. Album zdobył nagrodę Diapason Découverte (maj 2010). Diapason nazwał Lisieckiego „prawdziwym wirtuozem, o wyrazistym, naturalnym stylu, któremu trudno się oprzeć”. BBC Music Magazine chwalił „dojrzałą muzykalność Lisieckiego” i jego „wrażliwą i pełną subtelności” interpretację koncertów, które zagrał „z błyskotliwą techniką” i „charakterystycznym patosem”, podkreślając, że „wśród natłoku płyt CD to świeże nagranie jest godne uwagi każdego melomana”.

Nagrody i wyróżnienia[edytuj]

Jest laureatem nagród Révélations Radio-Canada Musique (2010), Jeune Soliste des Radios Francophones (2011) i in.

W 2013 roku otrzymał Leonard Bernstein Award – nagrodę przyznawaną młodym muzykom jako dowód uznania osiągnięć na polu muzyki klasycznej[5].

Przypisy

  1. Wielki powód do dumy, serwis polonia.pap.pl. Dostęp: 17-02-2009.
  2. Biogram w Internetowym Centrum Informacji Chopinowskiej. Dostęp: 17-02-2009.
  3. Jan Lisiecki. Polska Filharmonia Bałtycka im. Fryderyka Chopina w Gdańsku. [dostęp 2015-09-22].
  4. Deutsche Grammophon
  5. Jan Lisiecki otrzymał Leonard Bernstein Award 2013, Culture.pl

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]