Jan Lohmann

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jan Lohmann
Data i miejsce urodzenia 2 lipca 1925
Secemin
Alma Mater Uniwersytet Jagielloński
Dziedzina sztuki literatura
Ważne dzieła

Na lewo jest Wschód

Odznaczenia
Srebrny Krzyż Zasługi z Mieczami Krzyż Walecznych (od 1941) Krzyż Armii Krajowej

Jan Lohmann (ur. 2 lipca 1925 w Seceminie) - polski poeta i prozaik, członek Stowarzyszenia Pisarzy Polskich i krakowskiego Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych.

Studiował na Wydziale Rolnym Uniwersytetu Jagiellońskiego. W okresie II wojny światowej był członkiem AK, działał w oddziale "Skrzetuski" pod pseudonimem Feliks[1]. Współzałożyciel Ogólnopolskiego Związku Żołnierzy AK, który wszedł następnie w skład Światowego Związku Żołnierzy AK. Jako poeta debiutował w 1960 na łamach dwutygodnika „Kamena”, pierwsze publikacje prozatorskie zamieścił w tym samym roku w miesięczniku „Odra”.

Książki[edytuj | edytuj kod]

Proza[edytuj | edytuj kod]

  • Piąte przykazanie
  • Na lewo jest Wschód (dwa tomy)
  • Niech żyje zając
  • Najpiękniejsze i nienajpiękniejsze na 10 bezcennych godzin
  • Ambaras

Poezja[edytuj | edytuj kod]

  • Powrót
  • Spotkania z miastem
  • Chłopiec z lasu, podzwonne
  • Spotkanie z Matką Boską
  • Niezawisłość nad Wisłą
  • Nasz Dom
  • Powrót
  • U początku

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]