Jan Lorentowicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jan Lorentowicz
Ilustracja
Jan Lorentowicz
Data i miejsce urodzenia 14 marca 1868
Pabianice
Data i miejsce śmierci 15 stycznia 1940
Warszawa
Narodowość polska
Dziedzina sztuki krytyk teatralny,
publicysta

Jan Lorentowicz, ps. M. Chropieński, Zdzisław[1] (ur. 14 marca 1868 w Pabianicach, zm. 15 stycznia 1940 w Warszawie) – polski krytyk teatralny, publicysta, dyrektor teatrów, prezes Polskiego Pen Clubu[2] członek Polskiej Akademii Literatury.

Od 1891 redaktor gazety Pobudka, zamieszkały w Warszawie od 1903 roku. Uczestnik zjazdu socjalistów polskich w Paryżu w końcu listopada 1892 roku z ramienia Gminy Narodowo-Socjalistycznej[3]. W redakcji Kuriera Codziennego, w latach 1906-1918 w Nowej Gazecie. Współzałożyciel i prezes Towarzystwa Literatów i Dziennikarzy (1916-1918). W latach 1918-1922 dyrektor Teatrów Miejskich, a na przełomie lat 1926-1928 dyrektor Teatru Narodowego. Był delegatem na zjazd Związku Zawodowego Literatów Polskich 4 lutego 1922 w Warszawie[4]. Od 1938 w Polskiej Akademii Literatury. Związany z ruchem socjalistycznym[5].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Leon Wasilewski, Dzieje zjazdu paryskiego 1892 roku : przyczynek do historji polskiego ruchu socjalistycznego, Warszawa 1934, s. 15.
  2. Polish PEN Club. Brief history. International P.E.N. Association, 2010. [dostęp 22 December 2011].
  3. Leon Wasilewski, Dzieje zjazdu paryskiego 1892 roku : przyczynek do historji polskiego ruchu socjalistycznego, Warszawa 1934, s. 15.
  4. Wiadomości bieżące. Z miasta. O byt literatów. „Kurjer Warszawski”, s. 4, Nr 39 z 8 lutego 1922. 
  5. Lorentowicz Jan. onet.pl.