Jan Michał Dąbrowski (pułkownik)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jan Michał Dąbrowski
pułkownik
Data i miejsce urodzenia 8 września 1718
Trześniów
Data śmierci 28 sierpnia 1779
Przebieg służby
Lata służby 1734-1779
Siły zbrojne Armia Rzeczypospolitej
Wojsko Elektora Saskiego
Jednostki IV Pułk Szwoleżerów
Stanowiska porucznik wojsk saskich
Główne wojny i bitwy Kampania Turecka
Odznaczenia
Order Orła Czerwonego

Jan Michał Dąbrowski herbu Dąbrowski (ur. 8 września 1718 w Trześniowie, w województwie lubelskim (Trześniów obecnie włączony do miasta Lublin, Dzielnica Ponikwoda) - zm. 28 sierpnia 1779), polski wojskowy, pułkownik, porucznik armii saskiej. Absolwent jezuickiej szkoły w Lublinie.[1]

Był synem Jana Stanisława Dąbrowskiego i Marianny Szymanowskiej. Na dwór Króla Stanisława Leszczyńskiego, Jan Michał trafił dzięki Prymasowi Teodorowi Potockiemu[2]. Ożenił się w 1749 roku z Zofią Marią Lettow-Vorbek , która została matką późniejszego generała Jana Henryka Dąbrowskiego. Ze związku tego mieli jeszcze 2 córki: Ludwikę Krystynę (ur. 1752) oraz Aleksandrę Józefę (ur. 1754)[3].

Jan Michał Dąbrowski wywodził się ze starego rodu osiadłego, najpierw w Prusach Królewskich, Radzyń Chełmiński, później w Trześniowie na Lubelszczyźnie. Pułk w którym służył został po zdobyciu Gdańska (1734) wcielony do saskiej armii jako jeniec przez Fryderyka Augusta Rutowskiego[4] i przeniesiony do Hoyerswerdy koło Drezna.

Przypisy

  1. Jan Henryk Dąbrowski - biografia Adam Mieczysław Skałkowski, Kraków, 1904, Skład główny w księgarni G. Gebethnera i spółki [1]
  2. Adam Skałkowski: Jan Henryk Dąbrowski, cz. I - Na schyłku dni Rzeczypospolitej 1755-1795
  3. http://www.genealogia.okiem.pl/dabrowski.htm, Drzewo genealogiczne Dąbrowskich
  4. "Sasi obsadzili bramę oliwską i otrzymali w podziale zdobyczy 903 ludzi i 85 koni ze starej gwardyi polskiej. Wśród tych jeńców znajdował się także Jan Michał Dąbrowski. Chociaż był dopiero wyrostkiem, miał żołnierską postawę i został zaciągnięty do kirasjerów saskich; ze Stanisławowskiego kadeta został tym sposobem żołnierzem Augusta III. Służył w regimencie V. Pflugka i wziął udział w kampanii tureckiej na Węgrzech w latach 1737 — 1739, w której uczestniczył August III, w charakterze elektora saskiego, jako sprzymierzony z cesarzem Karolem VI członek Rzeszy. Korpus posiłkowy saski składał się z 8000 żołnierza pod komendą generała hr. Sułkowskiego. Kawaleryą dowodził generał - porucznik Rutowski, a należały tu 2 pułki dragonów i 3 kirasjerów. Kirasjerzy v. Pflugka odznaczyli się szczególnie w nieszczęśliwej dla oręża austryackiego bitwie nad Timokiem (28 września 1737 r.) gdzie walczyli na prawem skrzydle, a w niebezpiecznym odwrocie po tej bitwie szli w tylnej straży pod wodzą Rutowskiego, odpierając ostre ataki ścigających Turków. Wówczas to Dąbrowski zwrócił na siebie uwagę Kawalera Saskiego i uzyskał stopień chorążego." Jan Henryk Dąbrowski - biografia s. 2 i 3