Jan Morawski (oficer)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Jan Emanuel Sylwester Morawski (ur. 2 stycznia 1867 w Pokrówce, zm. 7 maja 1929 w Warszawie) – inżynier, pułkownik korpusu geografów Armii Imperium Rosyjskiego, generał brygady Wojska Polskiego.

Ukończył studia politechniczne w Petersburgu. Od 1888 oficer zawodowy rosyjskiego korpusu geografów wojskowych, na różnych stanowiskach służbowych. Uczestnik wojny rosyjsko-japońskiej 1904-1905.

Walczył w I wojnie światowej. Po rewolucji 1917 pracował w ukraińskim zarządzie geodezji w Kijowie. W okresie luty - grudzień 1918 zastępca dowódcy pułku strzelców 4 Dywizji Strzelców Polskich w Odessie i przybył z nim do Polski.

Przyjęty do Wojska Polskiego w stopniu pułkownika. Styczeń - grudzień 1919 komendant Oficerskich Kursów Mierniczych (późniejsza Oficerska Szkoła Topografów), szef Sekcji w Wojskowym Instytucie Geograficznym. Październik 1919 - luty 1920 Stacja Zborna w Warszawie, luty 1920 - czerwiec 1923 szef Sekcji Topograficznej Wojskowego Instytutu Geograficznego. W okresach 12 kwietnia 1919 - 13 czerwca 1919 i następnie od lipca 1920 - 1 października 1920 pełniący obowiązki szefa Instytutu Wojskowo Geograficznego. 29 maja 1922 zatwierdzony został w stopniu pułkownika z dniem 1 kwietnia tego roku, w korpusie inżynierii i saperów. Od 1 czerwca 1922 w stanie spoczynku. Pracował jeszcze przez rok. 26 października 1923 Prezydent RP Stanisław Wojciechowski zatwierdził go w stopniu generała brygady ze starszeństwem z 1 czerwca 1919. Mieszkał w Warszawie, gdzie zmarł 7 maja 1929[1].

Przypisy

Bibliografia[edytuj]

  • T. Kryska Karski, S. Żurakowski, Generałowie Polski niepodległej, wyd.: Editions Spotkania. Warszawa 1991.
  • P. Kosk, Generalicja polska. t. 2. wyd.: Oficyna Wydawnicza "Ajaks". Pruszków 2001.
  • Eugeniusz Sobczyński Historia Służby Geograficznej i Topograficznej Wojska Polskiego wyd. Bellona Warszawa 2000