Jan Nepomucen Rostworowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Jan Nepomucen Rostworowski (ur. 4 maja 1799 we Włoszczowie - zm. 23 listopada 1847 w Warszawie) ziemianin, etnograf, pisarz, kompozytor, poseł z powiatu czerskiego na sejm 1830-1831 roku[1].

Był synem Franciszka Ksawerego Rostworowskiego (1749-1816) późniejszego sędziego pokoju w Księstwie Warszawskim.

Jeden z prekursorów ludoznawstwa. Autor bardzo cennych notatek etnograficznych z 1813 r. zwartych w rękopisie Diariusz podróży odbytej 1813 roku w Krakowskie, Galicyją i Sandecki Cyrkuł".

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Wojciech Wiesław Wiśniewski, Nieznany opis podróży z Warszawy do Krakowa przez Częstochowę odbytej w 1813 roku, Ziemia Częstochowska, t. 32 (2005), s. 22-35.

Wojciech Wiesław Wiśniewski, Jan Rostworowski i jego diariusz, Rocznik Sądecki, t. 35 (2007), s. 203-216.

Stanisław J. Rostworowski, Jan Nepomucen Rostworowski - człowiek talentów jakże różnych oraz jego żona Kamila z Zejdlerów Zborowskich, "Rocznik Mazowiecki", T. 16, 2004, s. 167-191.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Andrzej Biernat , Ireneusz Ihnatowicz , Vademecum do badań nad historią XIX i XX wieku, Warszawa 2003, s. 481.