Jan Polkowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jan Polkowski
Ilustracja
Portret Jana Polkowskiego
(autor Zbigniew Kresowaty)
Data i miejsce urodzenia

10 stycznia 1953
Bierutów

Narodowość

polska

Język

polski

Alma Mater

Uniwersytet Jagielloński

Dziedzina sztuki

poezja, proza

Odznaczenia
Order Orła Białego Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Wolności i Solidarności Złoty Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”
Nagrody
  • Nagroda Fundacji im. Kościelskich: Nagroda Fundacji Kościelskich – 1983

Jan Kazimierz Polkowski (ur. 10 stycznia 1953 w Bierutowie) – polski poeta, dziennikarz, działacz NSZZ Solidarność, w 1992 rzecznik prasowy rządu Jana Olszewskiego. Kawaler Orderu Orła Białego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył Liceum Ogólnokształcące w Nowej Hucie. Od 1972 studiował filologię polską na Uniwersytecie Jagiellońskim.

Jako poeta zadebiutował publikując swoje utwory w 1978 w kwartalniku „Zapis”, w tym samym roku założył wychodzące w drugim obiegu czasopismo „Sygnał”. W okresie 1983–1990 był redaktorem naczelnym kwartalnika „Arka”, od 1990 – „Czasu Krakowskiego”.

Działał w Studenckim Komitecie „Solidarności”, a także w Krakowskiej Oficynie Studenckiej. Jako działacz opozycji demokratycznej i niezależny wydawca internowany w okresie stanu wojennego.

Od 1 czerwca 1992 do 9 czerwca 1992 podsekretarz stanu w URM, rzecznik prasowy rządu Jana Olszewskiego[1]; przewodniczący rady nadzorczej Polskiej Agencji Informacyjnej, w 1993 współorganizator Komitetu Wyborczego „Samorządny Kraków”, następnie stowarzyszenia o tej nazwie i jego prezes przez następne kilka lat. W 1996 przewodniczący rady nadzorczej i p.o. prezes Agencji Rozwoju Miasta w Krakowie, 1996–2003 właściciel firmy public relations. W 1997 rzecznik prasowy Krajowego Sztabu Wyborczego ROP, 1998–1999 doradca przewodniczącego Komitetu Integracji Europejskiej, szefa UKIE, 2003–2004 członek zarządu Małopolskiej Agencji Rozwoju Regionalnego S.A. w Krakowie, 2006–2007 pełnomocnik zarządu, dyrektor ds. rozwoju Mennicy Polskiej S.A. w Warszawie, 2007–2008 dyrektor Biura Zarządu i Spraw Korporacyjnych TVP S.A. w Warszawie, pełnomocnik zarządu ds. współpracy ze środowiskami twórczymi. Obecnie[kiedy?] pełni funkcję redaktora naczelnego serwisu Portalfilmowy.pl.

Od 2010 sekretarz generalny Krajowej Izby Producentów Audiowizualnych.

Został prezesem Fundacji Smoleńsk 2010, odpowiedzialnej za wspieranie realizacji oraz rozpowszechnienie filmu fabularnego pod roboczym tytułem Smoleńsk[2].

Żonaty z Anną, mają czworo dzieci (dwóch synów i dwie córki)[3]. Jego syn Tadeusz „Tadek” Polkowski jest raperem (członkiem grupy hip-hopowej Firma)[4].

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

Tomy poetyckie
  • To nie jest poezja (1980)
  • Oddychaj głęboko (1981)
  • Ogień (1983)
  • Wiersze 1977–1984 (1986)
  • Drzewa (1987)
  • Elegie z Tymowskich Gór i inne wiersze (1990)
  • Elegie z Tymowskich Gór 1987–1989 (2008)
  • Cantus (2009)
  • Cień (2010)
  • Głosy (2012, wyd. II 2013)
  • Gorzka godzina (2015)
  • Gdy Bóg się waha. Poezje 1977–2017 (2017)[5]
  • Pochód duchów (2018)
  • Rozmowy z Różewiczem (2018)
  • Wiersze konieczne (2021)
Proza
  • Ślady krwi (2013)
  • Portier i inne opowiadania (2019)
  • Pandemia i inne plagi (2020)

Publicystyka

  • Polska moja miłość (2014)
  • Ryzyko bycia Polakiem (2019)

Ordery, odznaczenia i nagrody[edytuj | edytuj kod]

11 listopada 2021, w uznaniu znamienitych zasług dla kultury polskiej, za wybitne osiągnięcia w pracy literackiej i konsekwentne przybliżanie prawdy o polskim losie, za występowanie w obronie wolności słowa w PRL oraz działalność na rzecz zachowania ciągłości polskiego dziedzictwa kulturowego, został odznaczony przez prezydenta RP Andrzeja Dudę Orderem Orła Białego[21][22].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Antoni Dudek: Historia polityczna Polski 1989–2012. Kraków: Znak, 2013, s. 200. ISBN 978-83-240-2130-7.
  2. O fundacji (pol.). fundacjasmolensk2010.pl. [dostęp 2013-05-25].
  3. O autorze (pol.). polkowskijan.pl. [dostęp 2017-06-16].
  4. Tadek NIEWYGODNA PRAWDA tak powinno uczyć się patriotyzmu RECENZJA (pol.). wnas.pl. [dostęp 2012-11-27].
  5. Janusz Drzewucki, Jan Polkowski: Cudowny porządek wszechświata [dostęp 2018-02-05] [zarchiwizowane z adresu 2018-02-06] (pol.).
  6. M.P. z 2007 r. nr 54, poz. 609
  7. Obchody 30. rocznicy utworzenia Studenckiego Komitetu Solidarności. prezydent.pl, 19 maja 2007. [dostęp 2014-10-23].
  8. Wrocławska Nagroda Poetycka Silesius 2010 | Wydarzenie | Culture.pl. [dostęp 2017-06-16].
  9. Nagroda dla Polkowskiego. „Gazeta Wyborcza”, 2010-12-15. 
  10. Medal Niezłomnym w Słowie. 13-grudnia.pl. [dostęp 2012-03-31].
  11. Nominowani do Nagrody im. Wisławy Szymborskiej
  12. Orfeusz - Nagroda Poetycka im. K. I. Gałczyńskiego - laureat. www.orfeusz-nagroda.pl. [dostęp 2015-07-31]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-07-04)].
  13. Nagrody Identitas rozdane. identitas.pl. [dostęp 2014-11-23].
  14. Laur SDP 2014 przyznany Janowi Polkowskiemu. sdp.pl, 30 stycznia 2015. [dostęp 2015-01-30].
  15. M.P. z 2016 r. poz. 885
  16. M.P. z 2016 r. poz. 654
  17. Zasłużeni dla kultury polskiej otrzymali odznaczenia. prezydent.pl, 2017-04-28. [dostęp 2017-04-29].
  18. Doroczne Nagrody Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego wręczone. mkidn.gov.pl, 5 października 2016. [dostęp 2020-08-16].
  19. Orfeusz - Nagroda Poetycka im. K. I. Gałczyńskiego - NOMINOWANI, www.orfeusz-nagroda.pl [dostęp 2019-05-02].
  20. Nominowano 20 książek do Nagrody Orfeusza, instytutksiazki.pl, 12 kwietnia 2022 [dostęp 2022-04-21] (pol.).
  21. M.P. z 2022 r. poz. 167
  22. Ordery z okazji Narodowego Święta Niepodległości. prezydent.pl, 11 listopada 2021. [dostęp 2021-11-11].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]