Jan Scherff (starosta)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jan Scherff
Data urodzenia 16 lipca 1891
Data śmierci 17 listopada 1974
Wicestarosta powiatu rudeckiego
Okres od 1929
do 1932
Wicestarosta powiatu sokalskiego
Okres od 1937
do 1937
Starosta powiatu kolbuszowskiego
Okres od 1938
do września 1939
Poprzednik Michał Sienkiewicz
Odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi Srebrny Krzyż Zasługi Odznaka Honorowa Ligi Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej

Jan Scherff (ur. 16 lipca 1891, zm. 17 listopada 1974) – polski urzędnik samorządowy II Rzeczypospolitej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 16 lipca 1891[1]. W 1909 zdał egzamin dojrzałości w C. K. Gimnazjum Męskim w Sanoku (w jego klasie byli m.in. Jakub Mikoś, Władysław Owoc, Stanisław Sinkowski, Zygmunt Wrześniowski, Karol Zaleski)[2][3][4][5].

Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości i nastaniu II Rzeczypospolitej wstąpił do służby państwowej ok. 1919/1920[1]. W 1923 był urzędnikiem powiatu samborskiego[6]. Pod koniec 1925 w randze referendarza został przeniesiony z Sambora do Lwowa[7]. W 1929 jako referendarz w VII stopniu służby został przeniesiony z Urzędu Wojewódzkiego we Lwowie do starostwa powiatowego w Rudkach na stanowisko zastępcy starosty[8][1]. Z tego stanowiska 29 lutego 1932 jako referendarz został przeniesiony z powrotem do Urzędu Wojewódzkiego we Lwowie[9][10][11]. W drugiej połowie lat 30. pełnił funkcję wicestarosty powiatu sokalskiego[12][13]. W Sokalu był prezesem obwodu Ligi Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej[14]. Ze stanowiska wicestarosty sokalskiego we wrześniu 1937 został mianowany kierownikiem starostwa powiatu kolbuszowskiego[15]. Następnie sprawował stanowisko starosty powiatu kolbuszowskiego od 1938 do 1939[16][17]. W tym czasie został przewodniczącym zarządu Powiatowego Komitetu Pomocy Dzieciom i Młodzieży[18].

Po wybuchu II wojny światowej przedostał się przez San na Wschód[19]. Po agresji ZSRR na Polskę został wywieziony w głąb Związku Radzieckiego[19]. Na tereny polskie powrócił wraz z Ludowym Wojskiem Polskim[19].

Był żonaty, miał syna Jerzego[19]. Zmarł 17 listopada 1974[20]. Został pochowany na Cmentarzu Bronowickim w Krakowie (kwatera XI, rząd 5, miejsce 7)[20]. Nieopodal na tej nekropolii została pochowana Maria Scherff, zmarła 22 sierpnia 1974[21].

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Spis urzędników i funkcjonariuszów niższych władz administracji ogólnej Województwa Lwowskiego według stanu z dnia 31 grudnia 1930 r.. Lwów: 1931, s. 15.
  2. XXVIII. Sprawozdanie Dyrektora C. K. Gimnazyum w Sanoku za rok szkolny 1908/9. Sanok: Fundusz Naukowy, 1909, s. 55, 70.
  3. Kronika. „Gazeta Lwowska”, s. 4, Nr 135 z 17 czerwca 1909. 
  4. Sprawozdanie jubileuszowe z działalności Państwowego Gimnazjum w Sanoku w latach 1888 – 1938 wydane z okazji Wielkiego Zjazdu Wychowawców i Wychowanków Zakładu w 50 rocznicę pierwszego egzaminu dojrzałości. Lwów: Drukarnia Urzędnicza we Lwowie, 1938, s. 47.
  5. Absolwenci. 1losanok.pl. [dostęp 2016-03-22].
  6. Ruch służbowy w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych od 1 sierpnia do 1 września 1923 r.. „Dziennik Urzędowy Ministerstwa Spraw Wewnętrznych”, s. 24, nr 23 z 30 września 1923. 
  7. Ruch służbowy. „Dziennik Urzędowy Województwa Lwowskiego”. Nr 12, s. 4, 1 grudnia 1925. 
  8. Ruch służbowy. „Lwowski Dziennik Wojewódzki”. Nr 19, s. 235, 20 listopada 1929. 
  9. Kronika rudecka. „Gazeta Lwowska”, s. 4, Nr 273 z 25 listopada 1931. 
  10. Ruch służbowy. „Lwowski Dziennik Wojewódzki”. Nr 6, s. 101, 15 kwietnia 1932. 
  11. Ruch służbowy. „Dziennik Urzędowy Ministerstwa Spraw Wewnętrznych”. Nr 5, s. 130 (46), 31 marca 1932. 
  12. Jan Scherff. Nowa Konstytucja. „Ziemia Sokalska”. Nr 8, s. 1, 15 kwietnia 1935. 
  13. a b Odznaczenia Krzyżem Zasługi. „Gazeta Lwowska”, s. 3, nr 100 z 6 maja 1937. 
  14. Jan Scherff. Kronika. „Ziemia Sokalska”. Nr 27, s. 5, 1 lutego 1936. 
  15. Mianowania starostów w Województwie lwowskim. „Gazeta Lwowska”, s. 2, nr 223 z 1 października 1937. 
  16. Zbigniew Lenart. Samorząd powiatu kolbuszowskiego w latach 1867-1939. Wprowadzenie do monografii. „Rocznik Kolbuszowski”. 10, s. 120, 2010. ISSN 0860-4585. 
  17. Zwierzchnicy powiatu kolbuszowskiego w latach 1855–2005. powiat.kolbuszowski.pl. [dostęp 2015-11-09].
  18. Sprawozdanie z działalności Wojewódzkiego Komitetu Pomocy Dzieciom i Młodzieży za czas od 1 września 1937 do 31 sierpnia 1938 r.. Lwów: 1938, s. 48.
  19. a b c d Halina Dudzińska. Wspomnienia o wrześniu 1939 roku (w 60-tą rocznicę). „Rocznik Kolbuszowski”. 5, s. 38, 2001. ISSN 0860-4585. 
  20. a b Zarząd Cmentarzy Komunalnych w Krakowie. Internetowy lokalizator grobów. Jan Scherff. rakowice.eu. [dostęp 2018-09-22].
  21. Zarząd Cmentarzy Komunalnych w Krakowie. Internetowy lokalizator grobów. Maria Scherff. rakowice.eu. [dostęp 2018-09-22].
  22. Z kraju. „Gazeta Lwowska”, s. 2, nr 214 z 21 września 1938. 
  23. Piętnastolecie L. O. P. P.. Warszawa: Wydawnictwo Zarządu Głównego Ligi Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej, 1938, s. 288.