Jan Siemerink

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jan Siemerink
Ilustracja
Państwo  Holandia
Data i miejsce urodzenia 14 kwietnia 1970
Rijnsburg
Wzrost 183 cm
Masa ciała 73 kg
Gra leworęczna, jednoręczny bekhend
Status profesjonalny 1989
Zakończenie kariery 2002
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 4
Najwyżej w rankingu 14 (12 października 1998)
Australian Open 4R (1991)
Roland Garros 3R (1997)
Wimbledon QF (1998)
US Open 4R (1998)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 11
Najwyżej w rankingu 16 (14 października 1996)
Australian Open SF (1992)
Roland Garros 3R (1995, 1997, 1999)
Wimbledon SF (1996)
US Open 2R (1991, 1996)

Johannes Martinus Siemerink (ur. 14 kwietnia 1970 w Rijnsburgu) – holenderski tenisista, reprezentant w Pucharze Davisa, olimpijczyk.

Kariera tenisowa[edytuj | edytuj kod]

Leworęczny tenisista holenderski preferował grę ofensywną. Starał się dojść do siatki i piłki kończyć wolejami, zarówno po własnym serwisie (zazwyczaj tzw. wyrzucającym), jak i serwisie przeciwnika. Bekhend grał jedną ręką, był to niemal wyłącznie slajs, po którym także atakował przy siatce.

Jako junior zdobył w 1988 roku mistrzostwo Holandii do lat 18 i wygrał turniej Orange Bowl na Florydzie w grze podwójnej.

Karierę zawodową rozpoczął w 1989 roku, a zakończył w 2002 roku. W grze pojedynczej wygrał cztery turnieje rangi ATP World Tour oraz osiągnął osiem finałów. W zawodach wielkoszlemowych najlepszym wynikiem Holendra jest awans do ćwierćfinału Wimbledonu 1998, gdzie pojedynek o dalszą rundę przegrał z Goranem Ivaniševiciem.

W grze podwójnej zawodnik zwyciężył w jedenastu turniejach kategorii ATP World Tour i był uczestnikiem siedmiu finałów. Startując w Wielkim Szlemie w deblu najdalej dotarł do półfinałów Australian Open 1992 w 1992 roku i Wimbledonu 1996. W Melbourne tworzył parę z Richardem Krajickiem, a w Londynie z Ellisem Ferreirą.

W 1992 i 1996 roku brał udział w igrzyskach olimpijskich. W 1992 roku w Barcelonie odpadł w I rundzie gry pojedynczej po porażce z Leonardo Lavalle. W 1996 roku w Atlancie również został wyeliminowany w I rundzie, tym razem przez Todda Woodbridge.

W latach 1991–2001 reprezentował Holandię w Pucharze Davisa. W 2001 roku przyczynił się do awansu Holandii do półfinału tych rozgrywek, pokonując w I rundzie Hiszpana Joana Balcellsa, a w ćwierćfinale Niemców Nicolasa Kiefera i Davida Prinosila. W półfinale pokonał Francuza Fabrica Santoro, ale w piątym pojedynku, kiedy losy całego pucharowego spotkania były już rozstrzygnięte na korzyść Francji. Bilans występów Siemerinka w Pucharze Davisa zamknął się 17 wygranymi pojedynkami i 10 porażkami.

W rankingu singlowym Siemerink najwyżej był na 14. miejscu (12 października 1998), a w klasyfikacji deblowej na 16. pozycji (14 października 1996).

Finały w turniejach ATP World Tour[edytuj | edytuj kod]

Nazwa
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
Tennis Masters Cup
ATP Masters Series
ATP Championship Series
ATP World Series

Gra pojedyncza (4–8)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwnik Wynik finału
Zwycięzca 1. 28 kwietnia 1991 Singapur Twarda Izrael Gilad Blum 6:4, 6:3
Finalista 1. 20 października 1991 Wiedeń Dywanowa (hala) Niemcy Michael Stich 4:6, 4:6, 4:6
Finalista 2. 7 lutego 1993 Marsylia Dywanowa (hala) Szwajcaria Marc Rosset 2:6, 6:7(1)
Finalista 3. 30 lipca 1995 Amsterdam Ceglana Chile Marcelo Ríos 4:6, 5:7, 4:6
Finalista 4. 27 sierpnia 1995 Long Island Twarda Rosja Jewgienij Kafielnikow 6:7(0), 2:6
Finalista 5. 1 października 1995 Bazylea Twarda (hala) Stany Zjednoczone Jim Courier 7:6(2), 6:7(5), 7:5, 2:6, 5:7
Zwycięzca 2. 23 czerwca 1996 Nottingham Trawiasta Australia Sandon Stolle 6:3, 7:6(0)
Finalista 6. 18 sierpnia 1996 New Haven Twarda Stany Zjednoczone Alex O’Brien 6:7(6), 4:6
Finalista 7. 13 października 1996 Wiedeń Dywanowa (hala) Niemcy Boris Becker 4:6, 7:6(7), 2:6, 3:6
Finalista 8. 9 listopada 1997 Sztokholm Twarda (hala) Szwecja Jonas Björkman 6:3, 6:7(2), 2:6, 4:6
Zwycięzca 3. 8 marca 1998 Rotterdam Dywanowa (hala) Szwecja Thomas Johansson 7:6(2), 6:2
Zwycięzca 4. 4 października 1998 Tuluza Twarda (hala) Wielka Brytania Greg Rusedski 6:4, 6:4

Gra podwójna (11–7)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy Wynik finału
Finalista 1. 16 czerwca 1991 Rosmalen Trawiasta Holandia Richard Krajicek Holandia Hendrik Jan Davids
Holandia Paul Haarhuis
3:6, 6:7
Zwycięzca 1. 28 lipca 1991 Hilversum Ceglana Holandia Richard Krajicek Hiszpania Francisco Clavet
Szwecja Magnus Gustafsson
7:5, 6:4
Finalista 2. 13 października 1991 Berlin Dywanowa (hala) Czechy Daniel Vacek Czechy Petr Korda
Czechy Karel Nováček
6:3, 5:7, 5:7
Zwycięzca 2. 21 marca 1993 Miami Twarda Holandia Richard Krajicek Stany Zjednoczone Patrick McEnroe
Stany Zjednoczone Jonathan Stark
6:7, 6:4, 7:6
Zwycięzca 3. 6 lutego 1994 Marsylia Dywanowa (hala) Czechy Daniel Vacek Czechy Martin Damm
Rosja Jewgienij Kafielnikow
6:7, 6:4, 6:1
Zwycięzca 4. 31 lipca 1994 Hilversum Ceglana Argentyna Daniel Orsanic Południowa Afryka David Adams
Rosja Andriej Olchowski
6:4, 6:2
Finalista 3. 8 stycznia 1995 Doha Twarda Rosja Andriej Olchowski Szwecja Stefan Edberg
Szwecja Magnus Larsson
6:7, 2:6
Zwycięzca 5. 18 czerwca 1995 Rosmalen Trawiasta Holandia Richard Krajicek Holandia Hendrik Jan Davids
Rosja Andriej Olchowski
7:5, 6:3
Finalista 4. 23 lipca 1995 Stuttgart Ceglana Południowa Afryka Ellis Ferreira Hiszpania Tomás Carbonell
Hiszpania Francisco Roig
6:3, 3:6, 4:6
Zwycięzca 6. 22 października 1995 Wiedeń Dywanowa (hala) Południowa Afryka Ellis Ferreira Australia Todd Woodbridge
Australia Mark Woodforde
6:4, 7:5
Zwycięzca 7. 14 stycznia 1996 Sydney Twarda Południowa Afryka Ellis Ferreira Stany Zjednoczone Patrick McEnroe
Australia Sandon Stolle
5:7, 6:4, 6:1
Zwycięzca 8. 28 kwietnia 1996 Monte Carlo Ceglana Południowa Afryka Ellis Ferreira Szwecja Jonas Björkman
Szwecja Nicklas Kulti
2:6, 6:3, 6:2
Finalista 5. 12 stycznia 1997 Sydney Twarda Holandia Paul Haarhuis Argentyna Luis Lobo
Hiszpania Javier Sánchez
4:6, 7:6, 3:6
Finalista 6. 15 marca 1998 Kopenhaga Dywanowa (hala) Nowa Zelandia Brett Steven Holandia Tom Kempers
Holandia Menno Oosting
4:6, 6:7
Zwycięzca 9. 21 czerwca 1998 ’s-Hertogenbosch Trawiasta Francja Guillaume Raoux Australia Joshua Eagle
Australia Andrew Florent
7:6(5), 6:2
Finalista 7. 4 października 1998 Tuluza Twarda (hala) Holandia Paul Haarhuis Francja Olivier Delaître
Francja Fabrice Santoro
2:6, 4:6
Zwycięzca 10. 20 czerwca 1999 ’s-Hertogenbosch Trawiasta Indie Leander Paes Południowa Afryka Ellis Ferreira
Czechy David Rikl
Nie rozegrano
Zwycięzca 11. 7 maja 2000 Orlando Ceglana Indie Leander Paes Stany Zjednoczone Justin Gimelstob
Kanada Sébastien Lareau
6:3, 6:4

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]