Jan Skrzydlewski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Jan Skrzydlewski (ur. 6 grudnia 1867 w Sulęcinie, zm. 26 marca 1943 w Poznaniu) – polski kompozytor, pianista, nauczyciel i krytyk muzyczny[1].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 6 grudnia 1867 w rodzinnym wielkopolskim majątku w Sulęcinie w rodzinie Stefana i Klementyny z Różańskich. Absolwent gimnazjum im. Marii Magdaleny w Poznaniu. Następnie studiował na Akademii Muzycznej w Berlinie (1891-1894) oraz odbył studia pianistyczne u Teodora Leszetyckiego w Wiedniu (1895-1898)[1].

Wyjechał do Paryża, gdzie przebywał w latach 1899-1902. Potem zamieszkał we Lwowie, gdzie pracował jako nauczyciel w Instytucie Muzycznym, a w 1905 założył własną szkołę. Działał jako pianista, krytyk muzyczny i kompozytor. Wojnę spędził w Wielkopolsce. W 1919 był jednym z organizatorów Państwowego Konserwatorium Muzycznego w Poznaniu. Jako profesor pianistyki pracował w nim do 1926. Następnie w tym samym charakterze uczył w Wielkopolskiej Szkole Muzycznej w Poznaniu (1926-1939)[1].

Zmarł 26 marca 1943 w Poznaniu. Został pochowany na cmentarzu przy ulicy Bluszczowej w Poznaniu[2].

Kompozycje[edytuj | edytuj kod]

Publikował w wydawnictwach: Otto Junne (Lipsk), Gebethner i Wolff (Warszawa) oraz A.Piwarski i T.Gieszczykiewicz (Kraków). Były to m.in.[2]:

  • na fortepian:
    • 24 preludia (w 4 zeszytach)
    • Sonata c-moll
    • 3 ballady (d-moll, h-moll, H-dur)
    • 2 etiudy (a-moll, D-dur)
    • Nokturn E-dur
    • Marche funèbre
    • Impressions musicales
  • na skrzypce i fortepian:
    • Berceuse
    • Menuet a l'antique
    • Fantazja d-moll
    • Ballada c-moll
  • na śpiew:

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Nie założył rodziny[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Antoni Gąsiorowski, Jerzy Topolski (red.): Wielkopolski Słownik Biograficzny. Warszawa-Poznań: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1981, s. 674-675. ISBN 83-01-02722-3.