Jan Szembek (dyplomata)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy dyplomaty. Zobacz też: inne osoby o tym nazwisku.
Jan Włodzimierz Józef Cezary Stanisław Piotr Klemens Zygmunt Szembek
Jan Szembek
Jan Szembek
Data i miejsce urodzenia 11 lipca 1881
Poręba Żegoty
Data i miejsce śmierci 9 lipca 1945
Estoril
Zawód dyplomata
Miejsce zamieszkania Warszawa
Narodowość polska
Stanowisko poseł nadzwyczajny, minister pełnomocny, podsekretarz stanu
Pracodawca MSZ
Rodzice Zygmunt Szembek i Klementyna z d. Dzieduszycka
Małżeństwo 10 października 1905
Partnerka Izabela Skrzyńska
Odznaczenia
Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Krzyż Wielki Orderu Krzyża Południa (Brazylia) Krzyż Wielki Królewskiego Orderu Rycerzy Pana Naszego Jezusa Chrystusa Krzyż Wielki Węgierskiego Orderu Zasługi (cywilny) Order Gwiazdy Białej I Klasy (Estonia) Komandor Krzyża Wielkiego Orderu Trzech Gwiazd (Łotwa) Wielki Oficer Orderu Narodowego Legii Honorowej (Francja) Kawaler Krzyża Wielkiego Orderu Korony Włoch Krzyż Wielki Orderu Korony Dębowej (Luksemburg) Krzyż Wielki Orderu Korony Rumunii Krzyż Wielki Orderu Gwiazdy Rumunii

Jan Włodzimierz Józef Cezary Stanisław Piotr Klemens Zygmunt[1]Szembek (ur. 11 lipca 1881 w Porębie Żegoty koło Alwerni, zm. 9 lipca 1945 w Estoril koło Lizbony) – polski dyplomata.

Życiorys[edytuj]

Był synem Zygmunta i Klementyny z hr. Dzieduszyckich. Studia skończył w Wiedniu, do 1908 r. był referentem rządu krajowego w Bośni. Następnie był:

  • Chargé d’affaires w Budapeszcie (w okresie od 15 marca 1919 r. do 21 października 1921 r.),
  • posłem RP i ministrem pełnomocnym w Budapeszcie (w okresie od 21 października 1921 r. do 19 września 1924 r.),
  • posłem nadzwyczajnym RP i ministrem pełnomocnym w Brukseli (w okresie od 15 września 1924 r. do 16 lutego 1927 r.),
  • posłem nadzwyczajnym RP i ministrem pełnomocnym w Bukareszcie (w okresie od 16 lutego 1927 r. do 4 listopada 1932 r.).

W dniu 5 listopada 1932 r. objął tekę podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw Zagranicznych RP. Był najbliższym współpracownikiem Józefa Becka.

17 września 1939 r. – razem z innymi członkami rządu RP – opuścił Polskę. Jego majątek we wsi Młoszowa został splądrowany przez Niemców, którzy spalili również jego bibliotekę. Szembek do śmierci pozostał na emigracji.

Odznaczenia[edytuj]

Życie prywatne[edytuj]

Ożenił się 10 października 1905 r. z Izabelą hr. Skrzyńską[1].

Przypisy

  1. a b c Stanisław Łoza (red.): Czy wiesz kto to jest?. Warszawa: Wydawnictwo Głównej Księgarni Wojskowej, 1938, s. 718.
  2. Odznaczenie orderem „Polonia Restituta”. „Gazeta Lwowska”, s. 8, Nr 260 z 11 listopada 1928. 
  3. Diário Oficial da União (DOU) (port.). 1934-10-26. [dostęp 2014-06-22].
  4. Odznaczenia. „Dziennik Urzędowy Ministerstwa Spraw Zagranicznych Rzeczypospolitej Polskiej”. Nr 5, s. 67, 1934. 
  5. Odznaczenia. „Dziennik Urzędowy Ministerstwa Spraw Zagranicznych Rzeczypospolitej Polskiej”. Nr 2, s. 45, 1935. 
  6. Odznaczenie wicem. Szembeka. „Gazeta Lwowska”, s. 1, Nr 128 z 9 czerwca 1938. 
  7. Zezwolenie na przyjęcie odznaczeń cudzoziemskich. „Dziennik Urzędowy Ministerstwa Spraw Zagranicznych Rzeczypospolitej Polskiej”. Nr 2, s. 36, 1938. 
  8. a b Zezwolenie na przyjęcie odznaczeń cudzoziemskich. „Dziennik Urzędowy Ministerstwa Spraw Zagranicznych Rzeczypospolitej Polskiej”. Nr 4, s. 73, 1938. 

Bibliografia[edytuj]

  • Diariusz i teki Jana Szembeka 1934-1939, t. 1-5, Londyn 1964-1972, wydane wcześniej w skrócie po francusku w 1952 r. jako Journal 1932-1939
  • Jan Szembek Diariusz. Wrzesień-Grudzień 1939, Wydawnictwo PAX, Warszawa 1989, ISBN 83-211-1100-9

Linki zewnętrzne[edytuj]