Jan Talar

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jan Talar
Kraj działania Polska
Data urodzenia 17 listopada 1945
profesor nauk medycznych
Specjalność: rehabilitacja, rehabilitacja medyczna, chirurgia
Alma Mater Wojskowa Akademia Medyczna
Doktorat 26 czerwca 1986 – medycyna
Wojskowa Akademia Medyczna
Habilitacja 24 października 1994 – medycyna
Wojskowy Instytut Medycyny Lotniczej
Profesura 12 września 2004
nauczyciel akademicki
wydział Collegium Medicum Uniwersytetu Mikołaja Kopernika
niepubliczna instytucja naukowa Elbląska Uczelnia Humanistyczno-Ekonomiczna
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski
Jan Talar
pułkownik pułkownik
Przebieg służby
Lata służby od ok.1964
Siły zbrojne Ludowe Wojsko Polskie,
Siły Zbrojne Rzeczypospolitej Polskiej

Jan Włodzimierz Talar (ur. 17 listopada 1945[1][2]) – polski lekarz, nauczyciel akademicki i profesor nauk medycznych. Specjalista od rehabilitacji, rehabilitacji medycznej i chirurgii[3]. Znany z dużej skuteczności wybudzania ze śpiączki pourazowej (w ciągu 40 lat wybudził ok. 300 osób)[4]. Pułkownik Wojska Polskiego[5].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Absolwent medycyny na Wojskowej Akademii Medycznej im. gen. dyw. Bolesława Szareckiego (1970)[3]. 26 czerwca 1986 na Wydziale Lekarskim macierzystej uczelni został doktorem nauk medycznych w zakresie medycyny (specjalność: rehabilitacja medyczna)[6]. 24 października 1994 Wojskowy Instytut Medycyny Lotniczej na podstawie pracy pt. Ocena stanu czynnościowego kręgosłupa pilotów wojskowych ze szczególnym uwzględnieniem jego odcinka szyjnego. nadał mu stopień doktora habilitowanego nauk medycznych w zakresie medycyny (specjalność: rehabilitacja medyczna)[7]. 12 października 2004 Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej Aleksander Kwaśniewski wręczył mu nominację na profesora nauk medycznych[8].

Dziekan Wydziału Nauk o Zdrowiu Elbląskiej Uczelni Humanistyczno-Ekonomicznej w Elblągu[9]. W latach 1996–2009 wypromował siedemnastu doktorów[3]. Członek Rady Fundacji Na Rzecz Rozwoju Czasopism Naukowych z siedzibą w Warszawie[10].

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

Autor i współautor m.in.[11]

  • Śpiączka mózgowa: przypadki kliniczne., Jan W. Talar; [współaut.: Grzegorz Mańko, Jacek Maria Norkowski, Renata Witkowska-Mańko]
  • Neurorehabilitacja u progu XXI wieku., red. nauk. Jan Talar
  • Urazy pnia mózgu: kompleksowa diagnostyka i terapia., red. nauk. Jan Talar
  • Ocena stanu czynnościowego kręgosłupa pilotów wojskowych ze szczególnym uwzględnieniem jego odcinka szyjnego., Jan Włodzimierz Talar
  • Śpiączka mózgowa, a tak zwana „śmierć mózgu“. medbook.com.pl, Bydgoszcz 2018, ​ISBN 978-83-63701-21-5​.

Odznaczenia i ordery[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Jan Włodzimierz Talar (pol.). monitorfirm.pl. [dostęp 2017-02-18].
  2. Jan Włodzimierz Talar − Profil Osoby z KRS (pol.). Krajowy Rejestr Sądowy. [dostęp 2017-02-08].
  3. a b c prof. Jan Talar w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI) (pol.). Ośrodek Przetwarzania Informacji – Państwowy Instytut Badawczy. [dostęp 2017-02-08].
  4. Ilona i Radosław Starczewscy: Wybudzeni (pol.). TV Trwam, 2014-09-07. [dostęp 2017-02-08].
  5. a b Porozmawiajmy TV: Profesor Jan Talar laureatem Medalu Serce Ziemi 2014 (pol.). Vimeo, 2014. [dostęp 2017-02-18].
  6. Praca doktorska Jana Włodzimierza Talara. (pol.). Ośrodek Przetwarzania Informacji – Państwowy Instytut Badawczy. [dostęp 2017-02-08].
  7. Praca habilitacyjna Jana Włodzimierza Talara (pol.). Ośrodek Przetwarzania Informacji – Państwowy Instytut Badawczy. [dostęp 2017-02-08].
  8. Nominacje profesorskie w Pałacu Prezydenckim (pol.). prezydent.pl, 2004-10-12. [dostęp 2017-02-08].
  9. prof. zw. dr hab. Jan Talar na stronie uczelni (pol.). EUH-E. [dostęp 2017-02-08].
  10. FUNDACJA NA RZECZ ROZWOJU CZASOPISM NAUKOWYCH (pol.). monitorfirm.pl. [dostęp 2017-02-18].
  11. Katalog Biblioteki Głównej Uniwersytetu Medycznego w Poznaniu (pol.). Uniwersytet Medyczny w Poznaniu. [dostęp 2017-02-08].
  12. M.P. z 2002 r. nr 35, poz. 549.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]