Jan Tarasin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jan Tarasin
Data i miejsce urodzenia 11 września 1926
Kalisz
Data i miejsce śmierci 8 sierpnia 2009
Warszawa
Narodowość polska
Dziedzina sztuki malarstwo
grafika
Ważne dzieła
  • Deszcz
  • Przedmioty
  • Przedmioty policzone
Odznaczenia
Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski Złoty Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”
Strona internetowa
Grób Jana Tarasina na warszawskim Cmentarzu Wojskowym na Powązkach

Jan Tarasin (ur. 11 września 1926 w Kaliszu, zm. 8 sierpnia 2009 w Warszawie) – polski malarz, grafik, rysownik, fotograf, eseista, profesor sztuk plastycznych (1985), od 1985 profesor Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1946 ukończył Liceum im. Kazimierza Wielkiego w Olkuszu. Studiował na ASP w Krakowie (1946–1951) w pracowniach malarstwa prof. Zygmunta Rudnickiego, Zbigniewa Pronaszki i Wacława Taranczewskiego oraz w pracowniach grafiki prof. Andrzeja Jurkiewicza i Konrada Srzednickiego. Od 1955 roku należał do PZPR[1]. W latach 1963–1967 był pedagogiem na Wydziale Architektury Wnętrz tej uczelni.

W 1967 przeniósł się do Warszawy. Mieszkał na Mokotowie przy ulicy Dolnej. Pracę pedagogiczną podjął ponownie w 1974, obejmując Pracownię Malarstwa warszawskiej ASP. W 1985 mianowany został profesorem nadzwyczajnym. W 1987 objął stanowisko rektora warszawskiej ASP, które sprawował do 1990. Członek „Grupy Krakowskiej” (od 1962). W latach 1974–1982 wydawał autorskie Zeszyty z serigrafiami i tekstami. Uprawiał malarstwo, grafikę warsztatową (litografia, serigrafia) i użytkową (plakat) oraz refleksję teoretyczną o sztuce.

Otrzymał liczne nagrody, w tym m.in. za cykl litografii „Dom” na Ogólnopolskiej Wystawie Młodej Plastyki w Arsenale (Warszawa, 1955), I nagrodę na I Biennale Grafiki (Kraków, 1960), nagrodę gazety „Yomiuri” na Międzynarodowej Wystawie Młodych Plastyków (Tokio, 1964), Nagrodę Krytyki im. Cypriana Norwida za najlepszą wystawę indywidualną w Warszawie (1976) i Nagrodę im. Jana Cybisa za 1984 (Warszawa, 1985). Jego prace znajdują się w licznych zbiorach muzealnych w kraju i zagranicą.

Sławę zyskał dzięki plakatowi Bumelant (1952), jednak później miejsce tematyki społecznej zajęły w twórczości artysty bardziej awangardowe projekty. Obecnie najbardziej znane jego prace to seria płócien, na których prezentował przedmioty jako znaki i symbole ponadmaterialnych znaczeń[2].

Był uczestnikiem międzynarodowej akcji „Polscy Artyści Plastycy – Dzieciom” organizowanej przez Fundację SERCE – Europejskie Centrum Przyjaźni Dziecięcej w Świdnicy. W 1997 został odznaczony Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski (1997)[3][4]. W 2005 został odznaczony przez ministra kultury Waldemara Dąbrowskiego Złotym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”[5].

Został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie[6].

W 2010 imię Jana Tarasina nadano Biuru Wystaw Artystycznych w Kaliszu[7].

Wybrane wystawy indywidualne[edytuj | edytuj kod]

  • 1962 – Galerie Lambert, Paryż
  • 1965 – Konstsalongen Kavaletten, Uppsala
  • 1968 – Galeria Krzysztofory, Kraków
  • 1975 – Galeria Sztuki Współczesnej Zapiecek, Warszawa
  • 1977 – Galeria Sztuki Współczesnej Zapiecek, Warszawa
  • 1980 – Biuro Wystaw Artystycznych, Lublin – Muzeum Okręgowe, Radom – Galeria Krzysztofory, Kraków
  • 1981 – Galeria Sztuki Współczesnej Zapiecek, Warszawa
  • 1983 – Galeria 72, Chełm
  • 1984 – Galeria Centrum Sztuki Studio, Warszawa
  • 1985 – Galeria Zero, Tokio 1988 – Galeria Centrum Sztuki Studio, Warszawa
  • 1991 – „Zeszyty”, Galeria Starmach, Kraków
  • 1994 – „Grupa Krakowska 1932-1994”, Galeria Zachęta, Warszawa – „Klasycy współczesności”, Muzeum Narodowe, Warszawa
  • 1995 – Wystawa retrospektywna, Galeria Zachęta, Warszawa – Wystawa retrospektywna, Muzeum Narodowe, Wrocław
  • 1997 – Galeria Zapiecek, Warszawa
  • 1998 – „Jan Tarasin”, Galeria ABC, Poznań
  • 1998 – „Jan Tarasin”, Zamek Książąt Pomorskich, Szczecin
  • 1999 – „Jan Tarasin”, Starmach Gallery, Kraków
  • 2002 – „Jan Tarasin, Fotografie”, Starmach Gallery, Kraków
  • 2004 – „Jan Tarasin”, Galeria Sztuki Plastycznej KUL, Lublin
  • 2005 – „Jan Tarasin, Obrazy”, Galeria Piekary, Poznań
  • 2006 – „Jan Tarasin – malarstwo i prace na papierze 2005-1959,” Państwowa Galeria Sztuki, Sopot
  • 2007 – „Jan Tarasin. Obrazy najnowsze”, CSW Zamek Ujazdowski, Warszawa – „Jan Tarasin”, Galeria Art-New-Media, Warszawa
  • 2008 – „Jan Tarasin”, Galeria Stefan Szydłowski, Warszawa – „Jan Tarasin, Obrazy istotne”, Muzeum Mazowieckie, Płock
  • 2009 – „Tarasin. Mała retrospektywa”, Muzeum Mazowieckie, Płock.
  • 2013 – „W czym rzecz”, Galeria Bardzo Biała, kurator: Magdalena Sołtys, Warszawa.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Kto jest kim w Polsce 1984. Wyd. 1. Warszawa: Wydawnictwo Interpress, 1984, s. 988. ISBN 83-223-2073-6.
  2. Jan Tarasin nie żyje. [dostęp 9 grudnia 2009].
  3. M.P. z 1997 r. Nr 16, poz. 151
  4. M.P. z 1997 r. Nr 33, poz. 315
  5. Warszawa. Wręczono złote medale „Gloria Artis”. e-teatr.pl, 10 września 2005. [dostęp 21 czerwca 2011].
  6. Jerzy S. Majewski, Tomasz Urzykowski. Narodowy Panteon na Powązkach. Sławne osoby pochowane w latach 2007–2017. „Gazeta Stołeczna”, s. 11, 27 października 2017. 
  7. A. Burchacka, BWA im. Tarasina, „Życie Kalisza”, nr 37/2010, s. 14. ISSN 1231-6350

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]