Jan Urban (piłkarz)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jan Urban
ilustracja
Data i miejsce urodzenia 14 maja 1962
Jaworzno
Wzrost 180 cm
Pozycja napastnik
Kariera juniorska
Lata Klub
1973–1981 Victoria Jaworzno
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1981–1985 Zagłębie Sosnowiec 113 (23)
1985–1989 Górnik Zabrze 124 (54)
1989–1995 CA Osasuna 168 (49)
1995 Real Valladolid 21 (3)
1995–1996 CD Toledo 33 (6)
1996–1997 VfB Oldenburg 19 (3)
1998 Górnik Zabrze 11 (1)
W sumie: 489 (139)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1985–1991  Polska 57 (7)
Kariera trenerska
Lata Drużyna
1999–2003 CA Osasuna (młodzież)
2003–2005 CA Osasuna B
2004–2005 Polideportivo Ejido
2007–2010 Legia Warszawa
2008 Polska (asystent)
2010 Polonia Bytom
2011 Zagłębie Lubin
2012–2013 Legia Warszawa
2014–2015 CA Osasuna
2015–2016 Lech Poznań
2017–2018 Śląsk Wrocław

Jan Urban (ur. 14 maja 1962 w Jaworznie) – polski trener piłkarski i piłkarz, który występował na pozycji napastnika. W latach 1985–1991 reprezentant Polski. Uczestnik Mistrzostw Świata 1986.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Urban rozpoczynał swoją karierę w Victorii Jaworzno, z której w 1981 odszedł do pierwszoligowego wówczas Zagłębia Sosnowiec. W klubie tym występował przez kolejne cztery sezony, po czym w 1985 podpisał kontrakt z Górnikiem Zabrze. Z drużyną tą trzykrotnie zdobywał mistrzostwo Polski. W 1989 opuścił kraj i wyjechał do Hiszpanii, gdzie został zawodnikiem Osasuny[1]. W sezonie 1990/91 pomógł klubowi awansować do rozgrywek Pucharu UEFA w sezonie 1990/1991. 30 grudnia 1990 zdobył trzy gole w wygranym 4:0 meczu wyjazdowym z Realem Madryt, czym zapisał się w historii Osasuny. Łączni w sezonie Primera División (1990/1991) zdobył 13 goli i zajął 10. miejsce w ligowej klasyfikacji strzelców[2]. Wystąpił także w spotkaniu pomiędzy reprezentacją obcokrajowców Primera División a Katalonią. W styczniu 1995 przeszedł do Realu Valladolid[3], a w sierpniu tegoż roku do CD Toledo[4]. Latem 1996 związał się z niemieckim klubem VfB Oldenburg, zaś na początku 1998 powrócił do Górnika Zabrze, gdzie po sezonie 1997/98 zakończył swoją karierę.

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W 1985 Urban zadebiutował w reprezentacji Polski. Znalazł się także w kadrze na Mistrzostwa Świata 1986. Ostatni występ w zespole narodowym zanotował w 1991 podczas zremisowanego 1:1 meczu z Anglią.

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

Po zakończeniu kariery piłkarskiej zajął się szkoleniem młodzieży w Osasunie. W sezonie 2004/05 prowadził Polideportivo Ejido, by następnie powrócić do Osasuny i objąć zespół rezerw. 4 czerwca 2007 został trenerem Legii Warszawa. Wraz z klubem zdobył Puchar Polski oraz Superpuchar Ekstraklasy. Przed Mistrzostwami Europy 2008 dołączył do sztabu szkoleniowego reprezentacji, gdzie objął funkcję asystenta ówczesnego selekcjonera Leo Beenhakkera. 14 marca 2010 został zwolniony z Legii[5]. Od 29 października[6] do 10 grudnia 2010 pracował w Polonii Bytom[7]. 10 marca 2011 podpisał kontrakt z Zagłębiem Lubin, gdzie na stanowisku pierwszego trenera zastąpił Marka Bajora. Jeszcze w tym samym roku został zwolniony z powodu słabych wyników drużyny w rundzie jesiennej i zastąpiony przez Pavla Hapala[8]. 30 maja 2012 Urban ponownie objął Legię Warszawa. W sezonie 2012/13 sięgnął z zespołem po mistrzostwo oraz Puchar Polski. 19 grudnia 2013 został zwolniony z klubu za porozumieniem stron[9]. Działacze zwolnienie Urbana, którzy tłumaczyli swoją decyzję rozbieżną wizją budowy zespołu. 3 lipca 2014 Urban został oficjalnie nowym szkoleniowcem Osasuny Pampeluna[10]. Zadaniem polskiego trenera był powrót z drużyną do Primera División. 28 lutego 2015 został zwolniony ze stanowiska trenera Osasuny Pampeluny, ze względu na rozczarowujące wyniki drużyny pod jego wodzą. W momencie jego odejścia klub znajdował się na 16. miejscu w tabeli Segunda División[11]. 12 października 2015 został trenerem Lecha Poznań[12], natomiast współpracę z klubem z Wielkopolski zakończył 29 sierpnia 2016. 5 stycznia 2017 został trenerem Śląska Wrocław, podpisując kontrakt na 1,5 roku[13]. 19 lutego 2018 został zwolniony z funkcji trenera Śląska Wrocław.

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

Piłkarz

Górnik Zabrze[edytuj | edytuj kod]

Trener

Legia Warszawa[edytuj | edytuj kod]

Lech Poznań[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Jan Urban, presentado. „Mundo Deportivo”, s. 12, 1989-08-31 (hiszp.). 
  2. Sport. Z różnych dyscyplin. 13 bramek Jana Urbana. „Nowiny”. Nr 111, s. 2, 11 czerwca 1991. 
  3. Soler viene a Pamplona y Urban va a Valladolid. „Mundo Deportivo”, s. 26, 1995-01-03 (hiszp.). 
  4. Julián Cano. Jan Urban firma con el Toledo. „Mundo Deportivo”, s. 37, 1995-09-01 (hiszp.). 
  5. Stefan Białas nowym trenerem Legii Warszawa. Mirosław Trzeciak zrezygnował (pol.). Gazeta.pl, 14 marca 2010. [dostęp 9 września 2013].
  6. Zmiana na stanowisku Trenera Polonii Bytom (pol.). poloniabytom.com.pl, 2010-10-29. [dostęp 2015-10-12].
  7. Trener Jan Urban odszedł z Polonii Bytom (pol.). dziennikzachodni.pl, 2010-12-10. [dostęp 2015-10-12].
  8. Urban zwolniony. Hapal trenerem Zagłębia (pol.). Wirtualna Polska, 31 października 2010. [dostęp 9 września 2013].
  9. Jan Urban nie jest już trenerem Legii (pol.). Legia Warszawa, 19 grudnia 2013. [dostęp 19 grudnia 2013].
  10. Jan Urban será el entrenador del CA Osasuna (hiszp.). CA Osasuna, 2014-07-03. [dostęp 2014-07-16].
  11. Jan Urban odchodzi z Osasuny (pol.). 90minut.pl, 28-02-2015. [dostęp 28-02-2015].
  12. Zmiany w sztabie szkoleniowym (pol.). lechpoznan.pl, 2015-10-12. [dostęp 2015-10-12].
  13. Artur Długosz: Oficjalnie: Jan Urban nowym trenerem Śląska Wrocław (pol.). sportowefakty.wp.pl. [dostęp 2017-01-05].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]