Jan Walewski (prawnik)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jan Walewski
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 1908
Będzin
Data śmierci 1978
Zawód prawnik, dyrektor Biblioteki Politechniki Łódzkiej w latach 1963–1973
Odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi z Mieczami Medal za Warszawę 1939–1945 Medal Zwycięstwa i Wolności 1945

Jan Walewski (ur. 1908 w Będzinie, zm. 1978) – polski prawnik, dyrektor Biblioteki Głównej Politechniki Łódzkiej w latach 1963–1973[1].

Życiorys[edytuj]

Urodził się w 1908 roku w Będzinie. W 1931 roku ukończył studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Warszawskiego, zyskując tytuł magistra prawa. Zaliczył aplikanturę sądową i zdał egzamin sędziowski. Pracował w Sądach Okręgowych Siedlec i Łomży, od 1937 roku pracował w Sądzie Okręgowym w Łodzi.

Po wybuchu II wojny światowej aktywnie działał w ruchu oporu, w 1939 roku został aresztowany przez Niemców i osadzony w więzieniu na Radogoszczu. W 1940 roku odzyskał wolność. W czasie okupacji przerwał działalność adwokacką i podjął pracę tłumacza z języka niemieckiego oraz w ruchu spółdzielczym. Za wojenną, konspiracyjną działalność został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi z Mieczami, Medalem za Warszawę 1939–1945 oraz Medalem Zwycięstwa i Wolności. Po zakończeniu wojny powrócił na krótko do sądownictwa i do końca 1945 roku zajmował stanowisko wiceprokuratora Specjalnego Sądu Karnego w Łodzi.

Ze względu na pogarszający się stan zdrowia zrezygnował z pracy w sądownictwie i został wpisany na listę adwokatów. Uprawiał ten zawód do 1962 roku. Po przebytym zawale zrezygnował z intensywnego wykonywania czynności adwokackich i rozpoczął poszukiwanie spokojniejszego zajęcia. W lutym 1962 roku został zatrudniony na pół etatu na stanowisku radcy prawnego w Politechnice Łódzkiej. Uzyskując wiedzę o nieobsadzonym od kilku lat stanowisku dyrektora Biblioteki Głównej PŁ wystąpił z prośbą o powierzeniu mu tej funkcji. Pomimo że Walewski nie spełniał warunków wymaganych od kandydata na dyrektora biblioteki szkoły wyższej, rektor przychylił się pozytywnie do jego prośby.

Z dniem 1 października 1963 roku Jan Walewski został powołany na stanowisko dyrektora Biblioteki Głównej Politechniki Łódzkiej. Rozpoczął porządkowanie zgromadzonych w bibliotece zbiorów specjalnych (normy, opisy patentowe, akty prawne) i przygotowanie ich do udostępniania. Stworzył oddzielną czytelnię tych dokumentów. Nawiązał bliskie kontakty z rzecznikiem patentowym PŁ. Uporządkował obieg dokumentów finansowych, uczestniczył w selekcji i spisach kontrolnych księgozbiorów. Za jego kadencji zintensyfikowano również prace nad dokumentowaniem działalności naukowej Uczelni, w tym Bibliografią dorobku piśmienniczego pracowników PŁ i Bibliografią retrospektywną polskiego piśmiennictwa włókienniczego, zorganizowano także biblioteczną introligatornię. W związku z brakiem formalnie potwierdzonych, wymaganych ustawą kwalifikacji, Rektor PŁ, w uznaniu dla aktywności zawodowej Walewskiego, wystąpił do Ministra Szkolnictwa Wyższego z wnioskiem o zwolnienie mgra Jana Walewskiego z wymogów kwalifikacyjnych i wyrażenie zgody na zatrudnienie na stanowisku kustosza. Wniosek został rozpatrzony pozytywnie. 31 grudnia 1973 r. dyrektor Jan Walewski odszedł na emeryturę. Zmarł w 1978 roku.

Przypisy

Bibliografia[edytuj]

  • Czesława Garnysz: Biblioteka Politechniki Łódzkiej: ponad 60 lat historii. Łódź: Biblioteka Politechniki Łódzkiej, 2009. ​ISBN 978-83-920302-6-3​, s. 35-47, 252-254.