Jan Wróblewski (szybownik)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy Jana Wróblewskiego- szybownika. Zobacz też: inne osoby o tym imieniu i nazwisku.
Jan Wróblewski
Ilustracja
Jan Wróblewski, Watorowo, Poland, 2013
Data i miejsce urodzenia 6 listopada 1940
Bydgoszcz
Zawód pilot

Jan Wróblewski (ur. 6 listopada 1940 w Bydgoszczy) – polski pilot szybowcowy, pilot samolotowy, instruktor lotniczy.

Dwukrotny szybowcowy mistrz świata z South Cerney w Wielkiej Brytanii w 1965 roku i z Vršac w Jugosławii w 1972 roku. Szybowcowy wicemistrz świata z Marfy na szybowcu SZD-36 Cobra 15, USA w 1970 roku. Szybowcowy mistrz Polski w roku 1963, zwycięzca Całorocznych Zawodów Szybowcowych im. Ryszarda Bitnera w 1964 roku. Wicemistrz międzynarodowych zawodów aeroklubu Związku Radzieckiego z 1966 roku. Aeroklub Polski w 1963 roku przyznał mu najwyższe polskie wyróżnienie szybowcowe, medal Tańskiego. Międzynarodowa Komisja Szybowcowa FAI przyznała mu w 1972 roku najwyższe światowe wyróżnienie szybowcowe, medal Lilienthala. Ustanowił 4 krajowe rekordy szybowcowe i jeden międzynarodowy na trasie docelowo powrotnej Leszno – Olsztyn – Leszno 678,9 km na szybowcu SZD-24 Foka 4, 28 lipca 1963 roku.

W ciągu ponad 50 lat kariery lotniczej uzyskał nalot[1]:

  • ponad 10300 godzin na samolotach, w tym ok. 420 godzin jako instruktor;
  • ok. 500 godzin na śmigłowcu Mi-2;
  • ok. 2500 godzin jako instruktor w szkoleniu symulatorowym.

Obecnie (kwiecień 2015) jest instruktorem szkolenia symulatorowego do uprawnienia IR(A) w ATO Adriana Aviation w Watorowie.

Przypisy

  1. O nas. Adriana Aviation. [dostęp 2015-04-15]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-04-15)].

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]