Jan Ziółkowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy pisarza i oficera LWP. Zobacz też: Jan Leon Ziółkowski – duchowny rzymskokatolicki i oficer WP II RP.

Jan Ziółkowski (ur. 10 lipca 1916 w Warszawie, zm. 12 sierpnia 2014[1]) – polski prozaik, oficer LWP.

Ukończył historię na Wydziale Pedagogicznym Uniwersytetu Warszawskiego. Brał udział w kampanii wrześniowej w 1939 roku. W okresie okupacji działał w tajnym nauczaniu, był oficerem Armii Krajowej. Uczestniczył w powstaniu warszawskim. Od 1945 służył w Ludowym Wojsku Polskim.

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

Twórczość własna
  • Na bursztynowym brzegu
  • Homines novi
  • Kapitan królewski
  • Kawaler złotej ostrogi
  • Nierządnicy żywot atłasowy (o Agnieszce Machównie)
  • Słońce idzie od Polski
  • Tajemniczy żeglarz
  • Złota przędza
Z Marią Ziółkowską
  • Rozbite lustro
  • Złoty kolczyk

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Lesław Bartelski M.: Polscy pisarze współcześni, 1939–1991: Leksykon. Wydawn. Nauk. PWN. ISBN 83-01-11593-9.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Ryszard Opara: Jan Ziółkowski - Polak, pisarz, oficer AK – nie żyje. 2014-08-12. [dostęp 2014-11-16].