Janczuny
| |
| Państwo | |
|---|---|
| Okręg | |
| Rejon | |
| Gmina | |
| Populacja (2001) • liczba ludności |
|
Położenie na mapie rejonu solecznickiego  | |
Położenie na mapie Litwy  | |
 54°13′19,20″N 25°08′09,59″E/54,222000 25,135997
| |
Janczuny[2] (lit. Jančiūnai) − miasteczko na Litwie, w gminie rejonowej Soleczniki, 4 km na południowy zachód od Butrymańców, zamieszkana przez 395 ludzi. Przed II wojną światową w Polsce, w powiecie lidzkim województwa nowogródzkiego.
W Janczunach znajduje się gminny dom kultury[3]. W osiedlu kapliczka Najświętszej Marii Panny z 2000 r.
Historia
[edytuj | edytuj kod]W dwudziestoleciu międzywojennym leżały w Polsce, w województwie nowogródzkim, w powiecie lidzkim, w gminach Aleksandrowo (do 1925), Mackiszki (1925-1929) i Ejszyszki (1929-1945)[4][5]. W 1921 miejscowość liczyła 71 mieszkańców, zamieszkałych w 9 budynkach, wyłącznie Polaków wyznania rzymskokatolickiego[4].
29 kwietnia 1944 roku miała w okolicach wsi Janczuny miejsce potyczka 100 partyzantów Armii Krajowej z oddziału Jana Bobina ps. „Kalina” z litewskim batalionem policyjnym liczącym ponad 200 żołnierzy. Straty polskie to trzech zabitych (ranni zamordowani po walce) i kilkunastu rannych, straty litewskie to 12 zabitych i kilkudziesięciu rannych, z których kilku zmarło wkrótce w szpitalu w Ejszyszkach[3].
Po II wojnie światowej w granicach Związku Sowieckiego. Od 1991 na niepodległej Litwie.
Ludność
[edytuj | edytuj kod]
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Spis powszechny 2001
- ↑ Mapy Wojskowego Instytutu Geograficznego "EJSZYSZKI P32 S40", Warszawa, 1926
- ↑ a b Butrymańce [online], SOLECZNIKI.PL, 27 października 2010 [dostęp 2016-06-11].
- ↑ a b Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej – Tom VII – Województwo Nowogródzkie. Warszawa: Główny Urząd Statystyczny Rzeczypospolitej Polskiej, 1923.
- ↑ Dz.U. z 1929 r. nr 22, poz. 225
_EJSZYSZKI_1926_300dpi_bcuj297982-285419.jpg){kind=link}
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Janczuny, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. III: Haag – Kępy, Warszawa 1882, s. 397.