Janina Bauman

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Janina Bauman, z domu Lewinson (ur. 18 sierpnia 1926 w Warszawie, zm. 29 grudnia 2009 w Leeds[1]) – polska pisarka żydowskiego pochodzenia.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Córka Szymona Lewinsona (1896–1940), urologa i oficera WP zamordowanego w Katyniu, oraz Aliny z domu Fryszman (1900–1980). Miała jedną siostrę, Zofię (1930–1971). Ze strony matki wnuczka lekarza Aleksandra Fryszmana (1874–1939); siostrzenica Jerzego Fryszmana (1904–1976) i Leona Płockiera (1895–1965).

Podczas II wojny światowej była więźniem getta warszawskiego. Po zakończeniu wojny pracowała w przemyśle filmowym m.in. jako tłumaczka i korektorka scenariuszy. W 1968 roku po antysemickiej nagonce, która była następstwem wydarzeń marcowych, wraz z mężem wyjechała z Polski. Początkowo zamieszkała w Izraelu, a po trzech latach osiedliła się na stałe w Leeds w Wielkiej Brytanii, gdzie mieszkała do końca życia.

Była żoną Zygmunta Baumana (1925–2017).

Książki[edytuj | edytuj kod]

Opracowania[edytuj | edytuj kod]

  • Janina Bauman, Als Mädchen im Warschauer Ghetto. Ein Überlebensbericht. Aus dem Englischen von Reinhard Wagner. Mit einem Nachwort von Władysław Bartoszewski. Verlag Max Hueber, Ismaning bei München 1986. ​ISBN 3-19-005510-6​.
  • Peter Wagner (Hrsg): Between two wars: Janina and Zygmunt Bauman’s analyses of the contemporary human condition, 2003

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Janina Bauman nie żyje (pol.). wyborcza.pl, 2009-12-29. [dostęp 30 grudnia 2009].