Janina Natusiewicz-Mirer

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Janina Natusiewicz-Mirer
Janina Barbara Natusiewicz-Mirer
Ilustracja
Grób Janiny Natusiewicz na cmentarzu w podkrakowskim Tyńcu
Data i miejsce urodzenia 1 stycznia 1940
Brześć nad Bugiem
Imię i nazwisko przy narodzeniu Janina Barbara Natusiewicz
Data i miejsce śmierci 10 kwietnia 2010
Smoleńsk
Przyczyna śmierci Katastrofa polskiego Tu-154 w Smoleńsku
Miejsce spoczynku cmentarz opactwa benedyktynów w Tyńcu
Zawód historyk sztuki, archeolog, działaczka społeczna
Narodowość  Polska
Alma Mater Uniwersytet Wrocławski
Wyznanie chrześcijaństwo
Rodzice Jan Natusiewicz
Małżeństwo Szymon Mirer
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (pośm.)
Strona internetowa

Janina Barbara Natusiewicz-Mirer (ur. 1 stycznia 1940 w Brześciu nad Bugiem, zm. 10 kwietnia 2010 w Smoleńsku) – polska działaczka społeczna, historyk sztuki i archeolog, działaczka opozycji demokratycznej w PRL[1].

Życiorys[edytuj]

W okresie II wojny światowej, jako dziecko, została wywieziona na Syberię; opuściła ją z Armią Andersa i jako jedno z polskich dzieci deportowanych w głąb ZSRR znalazła się w Afryce Wschodniej, na pograniczu Kenii i Tanzanii (ówczesnej Tanganiki), w krainie Masajów. W 1947 roku przez Genuę wróciła z matką do Polski i zamieszkała w Jaworze na Dolnym Śląsku z odnalezionym ojcem, Janem. W 1958 roku zdała maturę w Prywatnym Liceum Ogólnokształcącym Sióstr Urszulanek we Wrocławiu, a następnie ukończyła studia na Uniwersytecie Wrocławskim, uzyskując dyplom z archeologii.

Jej brat Ryszard był architektem i rysownikiem. Jej mąż Szymon był asystentem w Zakładzie Zespołowych Gier Sportowych AWF Wrocław, trenerem piłki nożnej (w Legnicy oraz w klubie Cracovia – w tym czasie oboje zamieszkali w Krakowie)[2]. W okresie PRL angażowała się z mężem w działalność opozycyjną, prowadząc starania o postawienie pomnika księdza Jerzego Popiełuszki w Suchowoli; w stanie wojennym współpracowała z Solidarnością Walczącą. Po śmierci męża założyła wraz z Anną Walentynowicz, z którą się przyjaźniła, Fundację Promocji Sztuki Sakralnej im. Szymona Mirera i Anny Walentynowicz w Krakowie. Współpracowała ze Związkiem Legionistów w Krakowie.

Brała udział w przygotowaniu dokumentacji dotyczącej Panoramy Racławickiej i zabiegała o postawienie w Starym Sączu pomnika świętej Kingi, fundatorki klasztoru klarysek w Starym Sączu.

10 kwietnia 2010 roku zginęła w katastrofie polskiego samolotu Tu-154 w Smoleńsku, udając się wraz z Anną Walentynowicz na obchody 70. rocznicy zbrodni katyńskiej do Katynia w Rosji[3]. 16 kwietnia została pośmiertnie odznaczona Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski[4]. Tego samego dnia Sejmik Województwa Dolnośląskiego pośmiertnie nadał jej tytuł Honorowego Obywatela Dolnego Śląska[5]. 22 kwietnia pochowano ją z honorami wojskowymi w grobowcu rodzinnym na cmentarzu parafialnym w Tyńcu[6].

23 października 2012 na fasadzie budynku przy ulicy Jana Ewangelisty Purkyniego 11 we Wrocławiu (Panorama Racławicka) została odsłonięta tablica pamiątkowa poświęcona Janinie Natusiewicz-Mirer[7].

Publikacje[edytuj]

  • Janina Natusiewicz-Mirer, Panorama Racławicka w fakcie i anegdocie, Dolnośląskie Towarzystwo Społeczno-Kulturalne, Wrocław 1988
  • Klasztor Błogosławionej Kingi w Starym Sączu, oprac. Siostry Klaryski ze Starego Sącza przy współpr. ks. Ryszarda Banacha oraz Janiny i Szymona Mirerów, wyd. 2, Stary Sącz 1996
  • Misja Świętej siostry Faustyny, rysunki Ryszard Natusiewicz, oprac. Janina Natusiewicz-Mirerowa, Wrocław 2000

Przypisy

  1. Janina Natusiewicz-Mirer. natusiewicz.pl. [dostęp 13 listopada 2010]. oraz Pogrzeb "dobrego ducha pani Walentynowicz". tokfm.pl, 16 kwietnia 2010. [dostęp 2 maja 2010]. i Ostatnia droga Janiny Natusiewicz-Mirer. malopolska.mw.gov.pl, 22 kwietnia 2010. [dostęp 2 maja 2010].
  2. Tragicznie przerwany lot do Katynia (pol.). awf.wroc.pl. [dostęp 2013-04-22].
  3. Lista pasażerów i załogi samolotu TU-154. mswia.gov.pl, 10 kwietnia 2010. [dostęp 3 maja 2010].
  4. Komunikat Nr 163/VI kad.. Biuro Prasowe Kancelarii Sejmu, 16 kwietnia 2010. [dostęp 3 maja 2010].
  5. Statuetki CIVI HONORARIO wręczone. umwd.dolnyslask.pl, 18 października 2010. [dostęp 26 kwietnia 2011].
  6. Pogrzeb Janiny Natusiewicz-Mirer (pol.). rp.pl. [dostęp 2013-04-22].
  7. Odsłonięcie tablicy pamiątkowej we Wrocławiu (pol.). janinanatusiewicz-mirer.pl. [dostęp 2013-04-22].

Linki zewnętrzne[edytuj]